Wojny lokalne

„Konstytucja” Cesarstwa pozostawała w dużej mierze nieuregulowana na początku XV wieku. Choć niektóre procedury i instytucje zostały ustalone, na przykład przez Złotą Bullę z 1356 roku, zasady współpracy króla, elektorów i innych książąt w Cesarstwie w dużej mierze zależały od osobowości danego króla. Szkodliwe okazało się zatem to, że Zygmunt Luksemburski (król od 1410, cesarz 1433–1437) i Fryderyk III Habsburg (król od 1440, cesarz 1452–1493) zaniedbywali stare ziemie rdzenne cesarstwa i przebywali głównie we własnych posiadłościach. Pod nieobecność króla stara instytucja Hoftagu, zgromadzenia czołowych mężów państwa, podupadła. Sejm Rzeszy jako organ ustawodawczy Cesarstwa w tamtym czasie nie istniał. Książęta często prowadzili ze sobą waśnie – waśnie, które najczęściej przeradzały się w lokalne wojny.

Może zawierać błędy.