1200 do Teraz
Frankfurt, Germany, U.S.
Hot dog (pisany również jako hotdog) to kanapka z grillowaną lub gotowaną na parze parówką, serwowaną w naciętej wzdłuż bułce. Nazwa ta może odnosić się również do samej parówki. Używana parówka to zazwyczaj wiener (parówka wiedeńska) lub frankfurter (Frankfurter Würstchen, nazywana też po prostu frankfurterką). Nazwy tych kiełbasek często odnoszą się również do gotowych kanapek. Sposób przygotowania hot dogów oraz dodatki różnią się w zależności od regionu Stanów Zjednoczonych. Typowe dodatki to musztarda, ketchup, majonez, relish i sos serowy, a popularne przybrania obejmują cebulę, kiszoną kapustę, jalapeño, chili, starty ser, surówkę coleslaw i oliwki. Warianty hot dogów obejmują corn dogi oraz parówki w cieście (pigs in a blanket). Tradycje kulturowe związane z hot dogami obejmują konkurs jedzenia hot dogów Nathan's oraz pojazd Oscar Mayer Wienermobile. Te rodzaje kiełbasek i kanapek zostały kulturowo zaimportowane z Niemiec i zyskały popularność w Stanach Zjednoczonych, gdzie „hot dog” stał się ulicznym jedzeniem klasy robotniczej, sprzedawanym na stoiskach i w wózkach. Hot dog stał się ściśle kojarzony z baseballem i kulturą amerykańską. Choć szczególnie wiązany z Nowym Jorkiem i jego kuchnią, hot dog ostatecznie stał się wszechobecny w całych Stanach Zjednoczonych w XX wieku i stał się ważną częścią innych kuchni regionalnych, w tym kuchni ulicznej Chicago.
Słowo „frankfurter” pochodzi z Frankfurtu w Niemczech, gdzie powstały parówki podobne do hot dogów. Te kiełbaski, Frankfurter Würstchen, były znane od XIII wieku i podawane podczas koronacji cesarskich, począwszy od koronacji Maksymiliana II Habsburga na króla. „Wiener” odnosi się do Wiednia w Austrii (niem. Wien), miejsca pochodzenia kiełbaski z mieszanki wieprzowiny i wołowiny.
Johann Georg Lahner, XVIII/XIX-wieczny rzeźnik z frankońskiego miasta Coburg, miał przywieźć Frankfurter Würstchen do Wiednia, gdzie dodał do mieszanki wołowinę i nazwał ją po prostu Frankfurter.
Termin „dog” (pies) był używany jako synonim kiełbasy od XIX wieku, prawdopodobnie z powodu oskarżeń, że producenci kiełbas używali psiego mięsa w swoich wyrobach.
Innym możliwym źródłem serwowania parówek w bułkach jest sprzedawca ciast Charles Feltman z Coney Island w Nowym Jorku. W 1867 roku zbudował wózek z kuchenką do gotowania parówek oraz przegródką, w której utrzymywał świeżość bułek, w których je serwował.
W 1871 roku Charles Feltman wydzierżawił teren pod budowę stałej restauracji, a biznes się rozrósł, sprzedając znacznie więcej niż tylko „Coney Island Red Hots”, jak je wtedy nazywano.
Niemiecki imigrant o nazwisku Feuchtwanger z Frankfurtu w Hesji rzekomo zapoczątkował tę praktykę na amerykańskim Środkowym Zachodzie; istnieje kilka wersji tej historii z różnymi szczegółami. Według jednej z nich żona Feuchtwangera zaproponowała użycie bułki w 1880 roku: Feuchtwanger sprzedawał hot dogi na ulicach St. Louis w Missouri i zapewniał klientom rękawiczki, aby mogli trzymać parówki bez poparzenia rąk. Tracąc pieniądze, gdy klienci nie zwracali rękawiczek, żona Feuchtwangera zasugerowała serwowanie parówek w bułce.
Wczesne użycie terminu hot dog w odniesieniu do mięsa na kiełbasy pojawia się w Evansville (Indiana) Daily Courier (14 września 1884 r.): nawet niewinny sprzedawca „wienerworst” będzie miał zakaz sprzedawania hot dogów na rogu ulicy.
Termin „hot dog” był używany na określenie kiełbasy w osłonce w Paterson (New Jersey) Daily Press (31 grudnia 1892 r.): „hot dog” został szybko włożony w nacięcie w bułce.
Według innej wersji Antoine Feuchtwanger lub Anton Ludwig Feuchtwanger serwował parówki w bułkach na wystawie światowej – albo na Louisiana Purchase Exposition w 1904 roku w St. Louis, albo wcześniej, na World's Columbian Exposition w 1893 roku w Chicago – ponownie, rzekomo dlatego, że białe rękawiczki zapewniane klientom w celu ochrony rąk były zatrzymywane jako pamiątki.
Na początku XX wieku spożycie psiego mięsa w Niemczech było powszechne. Podejrzenie, że kiełbasy zawierały psie mięso, było „czasami uzasadnione”.
Według jednej z historii, użycie pełnego zwrotu hot dog w odniesieniu do kiełbasy zostało ukute przez rysownika prasowego Thomasa Aloysiusa „Tada” Dorgana około 1900 roku w rysunku dokumentującym sprzedaż hot dogów podczas meczu baseballowego New York Giants na stadionie Polo Grounds.
Jednak najwcześniejsze użycie terminu hot dog przez Dorgana nie odnosiło się do meczu baseballowego na Polo Grounds, lecz do wyścigu rowerowego w Madison Square Garden, w The New York Evening Journal z 12 grudnia 1906 roku, kiedy to termin hot dog w odniesieniu do kiełbasy był już w użyciu. Ponadto nigdy nie odnaleziono kopii tego apokryficznego rysunku.
Skinner's Restaurant w Lockport w Manitobie jest uważana za najstarszy punkt sprzedaży hot dogów w Kanadzie działający nieprzerwanie, założony w 1929 roku przez Jima Skinnera seniora.
Hot dogi są powszechnie serwowane z jednym lub kilkoma dodatkami. W 2005 roku amerykańska National Hot Dog & Sausage Council (część American Meat Institute) uznała musztardę za najpopularniejszą, preferowaną przez 32% respondentów; 23% wybrało ketchup; 17% chili; 9% relish z ogórków, a 7% cebulę. Inne dodatki to kiszona kapusta, majonez, sałata, pomidor, ser i papryczki chili. Preferencje dotyczące dodatków różnią się w zależności od regionu USA. Mieszkańcy Południa wykazali najsilniejszą preferencję dla chili, podczas gdy mieszkańcy Środkowego Zachodu wykazali największe zamiłowanie do ketchupu.
Najdłuższy hot dog na świecie miał 60 metrów (197 stóp) długości i spoczywał w 60,3-metrowej (198 stóp) bułce. Hot dog został przygotowany przez Shizuoka Meat Producers dla All-Japan Bread Association, które upiekło bułkę i koordynowało wydarzenie, w tym oficjalny pomiar do rekordu świata. Hot dog i bułka były główną atrakcją wydarzenia medialnego z okazji 50-lecia stowarzyszenia, które odbyło się 4 sierpnia 2006 roku w hotelu Akasaka Prince w Tokio w Japonii.
31 maja 2012 roku Guinness World Records zatwierdziła rekord świata na najdroższego hot doga w cenie 145,49 USD. „California Capitol City Dawg”, serwowany w Capitol Dawg w Sacramento w Kalifornii, składa się z grillowanej, 460-milimetrowej (18 cali) wołowej parówki w naturalnym jelicie z Chicago, podanej w świeżo upieczonej bułce focaccia z ziołami i oliwą, posmarowanej masłem z białych trufli, a następnie grillowanej. Całość jest zwieńczona pełnoziarnistą musztardą z Francji, majonezem czosnkowo-ziołowym, podsmażaną posiekaną szalotką, organiczną mieszanką młodych sałat, marynowanym w syropie klonowym i wędzonym drewnem owocowym boczkiem z New Hampshire, posiekanymi pomidorami, serem z łosia ze Szwecji, słodzonymi suszonymi żurawinami, oliwą bazyliową, winegretem gruszkowo-żurawinowo-kokosowym oraz mielonym pieprzem. Dochód ze sprzedaży każdego 1,4-kilogramowego (3 funty) super hot doga został przekazany na rzecz szpitali Shriners Hospitals for Children.
