Zakończenie irlandzkiej wojny domowej

Irlandzka wojna domowa trwała do połowy 1923 roku i pochłonęła życie wielu przywódców ruchu niepodległościowego, zwłaszcza szefa Rządu Tymczasowego Michaela Collinsa, byłego ministra Cathala Brughi oraz antytraktatowych republikanów Harry'ego Bolanda, Rory'ego O'Connora, Liama Mellowsa, Liama Lyncha i wielu innych: całkowita liczba ofiar nigdy nie została ustalona, ale była prawdopodobnie wyższa niż podczas wcześniejszych walk z Brytyjczykami. Prezydent Arthur Griffith również zmarł na wylew krwi do mózgu podczas konfliktu.

Może zawierać błędy.