Madonna z Dzieciątkiem i św. Anną

Powszechną tradycją we Florencji był mały ołtarzyk przedstawiający Madonnę z Dzieciątkiem. Wiele z nich tworzono w technice tempery lub glazurowanej terakoty w warsztatach Filippa Lippiego, Verrocchia i płodnej rodziny della Robbia. Wczesne Madonny Leonarda, takie jak „Madonna z goździkiem” i „Madonna Benois”, podążały za tą tradycją, wykazując jednocześnie idiosynkratyczne odejścia, szczególnie w tej drugiej, w której Madonna jest ustawiona pod kątem do przestrzeni obrazu, a Dzieciątko Jezus pod kątem przeciwnym. Ten motyw kompozycyjny miał pojawić się w późniejszych obrazach Leonarda, takich jak „Madonna z Dzieciątkiem i św. Anną”.

Może zawierać błędy.