Spójne ceremonie

Do lat 80. XIX wieku ceremonie stawały się coraz bardziej spójne geograficznie, ponieważ GAR udostępniło podręczniki, które przedstawiały konkretne procedury, wiersze i wersety biblijne, z których lokalni dowódcy placówek mogli korzystać przy planowaniu lokalnych wydarzeń. Historyk Stuart McConnell donosi: W samym dniu uroczystości placówka zbierała się i maszerowała na lokalny cmentarz, aby udekorować groby poległych – przedsięwzięcie skrupulatnie zorganizowane z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, aby upewnić się, że o nikim nie zapomniano. Na koniec odbywało się proste i powściągliwe nabożeństwo na cmentarzu, obejmujące modlitwy, krótkie patriotyczne przemówienia i muzykę... a na końcu być może salwę honorową z karabinów.

Może zawierać błędy.