sob. maj 30, 1868 do Teraz
U.S.
Memorial Day to święto federalne w Stanach Zjednoczonych, służące pamięci i uhonorowaniu żołnierzy, którzy zginęli podczas służby w Siłach Zbrojnych Stanów Zjednoczonych. Obecnie święto obchodzone jest w ostatni poniedziałek maja; w latach 1868–1970 Memorial Day obchodzono 30 maja.
Według artykułu w gazecie Richmond Times-Dispatch z 1906 roku, 3 czerwca 1861 roku w Warrenton w stanie Wirginia udekorowano pierwszy w historii grób żołnierza wojny secesyjnej. Dekoracja ta odbyła się podczas pogrzebu pierwszego żołnierza poległego w walce podczas wojny secesyjnej, Johna Quincy'ego Marra, który zginął 1 czerwca 1861 roku podczas potyczki pod Battle of Fairfax Courthouse w Wirginii.
W lipcu 1862 roku kobiety w Savannah w stanie Georgia udekorowały groby pułkownika Francisa S. Bartowa i jego towarzyszy, którzy zginęli rok wcześniej w bitwie pod Manassas (pierwsza bitwa nad Bull Run), na cmentarzu Laurel Grove Cemetery.
Poświęcenie cmentarza w Gettysburgu w Pensylwanii w 1863 roku obejmowało ceremonię upamiętnienia na grobach poległych żołnierzy. Niektórzy twierdzą zatem, że założycielem Memorial Day był prezydent Abraham Lincoln. Jednak chicagowski dziennikarz Lloyd Lewis próbował dowieść, że to pogrzeb Lincolna zainspirował późniejsze dekorowanie grobów żołnierzy.
Według lokalnych historyków, 4 lipca 1864 roku w Boalsburgu w Pensylwanii damy udekorowały groby żołnierzy. Boalsburg promuje się jako miejsce narodzin Memorial Day. Jednak żadna wzmianka o tym wydarzeniu nie istniała aż do wydania historii 148. Ochotników z Pensylwanii w 1904 roku.
W kwietniu 1865 roku, po zabójstwie Lincolna, obchody stały się powszechne. Ponad 600 000 żołnierzy obu stron, którzy zginęli w wojnie secesyjnej, sprawiło, że pochówek i upamiętnienie nabrały nowego znaczenia kulturowego. Pod przywództwem kobiet w czasie wojny ukształtowała się coraz bardziej formalna praktyka dekorowania grobów. W 1865 roku rząd federalny zaczął również tworzyć System Cmentarzy Narodowych Stanów Zjednoczonych dla poległych żołnierzy Unii.
Według strony internetowej Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych: „Południowe kobiety dekorowały groby żołnierzy jeszcze przed końcem wojny secesyjnej. Dokumenty pokazują, że do 1865 roku w Mississippi, Wirginii i Karolinie Południowej istniały już precedensy dla Memorial Day”. Najwcześniejsze obchody Memorial Day na Południu były prostymi, uroczystymi okazjami dla weteranów i ich rodzin, aby uczcić zmarłych i zadbać o lokalne cmentarze. W kolejnych latach Ladies Memorial Association i inne grupy coraz bardziej koncentrowały rytuały na zachowaniu kultury konfederackiej i narracji o „straconej sprawie” Konfederacji.
26 kwietnia 1865 roku w Jackson w stanie Mississippi Sue Landon Vaughan rzekomo udekorowała groby żołnierzy Konfederacji i Unii. Jednak najwcześniejsza odnotowana wzmianka o tym wydarzeniu pojawiła się wiele lat po fakcie i jest uważana za mit. Niezależnie od tego, wzmianka o obchodach jest wyryta na południowo-wschodnim panelu Pomnika Konfederacji w Jackson, wzniesionego w 1891 roku.
1 maja 1865 roku w Charleston w Karolinie Południowej niedawno wyzwoleni Afroamerykanie zorganizowali paradę 10 000 osób, aby uczcić 257 poległych żołnierzy Unii, których szczątki ekshumowali z masowego grobu w obozie jenieckim Konfederacji. Historyk David W. Blight cytuje współczesne doniesienia prasowe o tym incydencie w Charleston Daily Courier i New-York Tribune. Chociaż Blight twierdził, że „Afroamerykanie wymyślili Memorial Day w Charleston w Karolinie Południowej”, w 2012 roku stwierdził, że „nie ma dowodów” na to, że wydarzenie w Charleston zainspirowało ustanowienie Memorial Day w całym kraju. W związku z tym śledczy z Time Magazine, LiveScience, RealClearLife i Snopes poddali ten wniosek w wątpliwość.
Rok po zakończeniu wojny, w kwietniu 1866 roku, cztery kobiety z Columbus zebrały się, aby udekorować groby żołnierzy Konfederacji. Poczuły również potrzebę uhonorowania pochowanych tam żołnierzy Unii i zwrócenia uwagi na żal ich rodzin poprzez udekorowanie również ich grobów. Historia ich gestu humanitaryzmu i pojednania jest przez niektórych pisarzy uważana za inspirację dla pierwotnego Memorial Day, mimo że wydarzyła się jako ostatnia spośród rzekomych inspiracji.
Stany północne szybko przyjęły to święto. W 1868 roku wydarzenia upamiętniające odbyły się na 183 cmentarzach w 27 stanach, a w 1869 roku na 336. Jeden z autorów twierdzi, że datę wybrano, ponieważ nie była ona rocznicą żadnej konkretnej bitwy. Według przemówienia w Białym Domu w 2010 roku, datę wybrano jako optymalną dla kwitnienia kwiatów na Północy.
W 1868 roku niektórzy południowi działacze publiczni zaczęli dodawać etykietę „Konfederacji” do swoich obchodów i twierdzili, że mieszkańcy Północy zawłaszczyli to święto.
5 maja 1868 roku generał John A. Logan wydał proklamację wzywającą do corocznego i ogólnokrajowego obchodzenia „Decoration Day”; był on głównodowodzącym Wielkiej Armii Republiki (GAR), organizacji weteranów wojny secesyjnej po stronie Unii, założonej w Decatur w stanie Illinois. Swoją proklamacją Logan przyjął praktykę Memorial Day, która rozpoczęła się w stanach południowych trzy lata wcześniej.
W 1871 roku Michigan uczyniło „Dzień Dekoracji” oficjalnym świętem stanowym, a do 1890 roku każdy stan północny poszedł w jego ślady. Nie było standardowego programu ceremonii, ale zazwyczaj były one sponsorowane przez Women's Relief Corps, kobiecą organizację pomocniczą Grand Army of the Republic (GAR), która liczyła 100 000 członkiń. Do 1870 roku szczątki prawie 300 000 poległych żołnierzy Unii zostały przeniesione na 73 cmentarze narodowe, położone w pobliżu głównych pól bitewnych, a zatem głównie na Południu. Najsłynniejsze z nich to Cmentarz Narodowy w Gettysburgu w Pensylwanii oraz Cmentarz Narodowy w Arlington, niedaleko Waszyngtonu.
Pierwsze oficjalne obchody Dnia Pamięci Konfederatów jako święta państwowego miały miejsce w 1874 roku, po proklamacji legislatury stanu Georgia.
Do lat 80. XIX wieku ceremonie stawały się coraz bardziej spójne geograficznie, ponieważ GAR udostępniło podręczniki, które przedstawiały konkretne procedury, wiersze i wersety biblijne, z których lokalni dowódcy placówek mogli korzystać przy planowaniu lokalnych wydarzeń. Historyk Stuart McConnell donosi: W samym dniu uroczystości placówka zbierała się i maszerowała na lokalny cmentarz, aby udekorować groby poległych – przedsięwzięcie skrupulatnie zorganizowane z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, aby upewnić się, że o nikim nie zapomniano. Na koniec odbywało się proste i powściągliwe nabożeństwo na cmentarzu, obejmujące modlitwy, krótkie patriotyczne przemówienia i muzykę... a na końcu być może salwę honorową z karabinów.
W 1915 roku, po drugiej bitwie pod Ypres, podpułkownik John McCrae, lekarz Kanadyjskich Sił Ekspedycyjnych, napisał wiersz „Na polach Flandrii”. Jego pierwsze wersy odnoszą się do pól maków, które wyrosły wśród grobów żołnierzy we Flandrii.
Do 1916 roku dziesięć stanów obchodziło to święto 3 czerwca, w dniu urodzin prezydenta CSA Jeffersona Davisa. Inne stany wybrały daty pod koniec kwietnia lub 10 maja, upamiętniając schwytanie Davisa.
Do XX wieku różne tradycje upamiętniania Unii, obchodzone w różnych dniach, połączyły się, a Dzień Pamięci (Memorial Day) ostatecznie rozszerzył się, by honorować wszystkich Amerykanów, którzy zginęli podczas służby wojskowej w USA. Indiana od lat 60. XIX wieku do lat 20. XX wieku była świadkiem licznych debat na temat tego, jak rozszerzyć obchody. Było to ulubione działanie lobbingowe Grand Army of the Republic (GAR). Podręcznik GAR z 1884 roku wyjaśniał, że Dzień Pamięci był „dniem nad dniami w kalendarzu G.A.R.” pod względem mobilizowania poparcia społecznego dla emerytur. Doradzano członkom rodzin, aby „zachowali wielką ostrożność” w utrzymywaniu weteranów w trzeźwości.
26 maja 1966 roku prezydent Lyndon B. Johnson wyznaczył „oficjalne” miejsce narodzin święta, podpisując prezydencką proklamację nazywającą Waterloo w stanie Nowy Jork posiadaczem tego tytułu. Działanie to nastąpiło po przyjęciu rezolucji House Concurrent Resolution 587, w której 89. Kongres oficjalnie uznał, że patriotyczna tradycja obchodzenia Dnia Pamięci rozpoczęła się sto lat wcześniej w Waterloo w stanie Nowy Jork. Wioska przypisuje rolę założycieli święta aptekarzowi Henry'emu C. Wellesowi i urzędnikowi hrabstwa Johnowi B. Murrayowi. Uczeni ustalili, że relacja z Waterloo jest mitem. Snopes i Live Science również podważają tę wersję wydarzeń z Waterloo.
Nazwa „Memorial Day”, która po raz pierwszy została odnotowana w 1882 roku, stopniowo stała się bardziej powszechna niż „Decoration Day” po II wojnie światowej, ale nie została uznana za oficjalną nazwę przez prawo federalne aż do 1967 roku.
28 czerwca 1968 roku Kongres przyjął ustawę Uniform Monday Holiday Act, która przeniosła cztery święta, w tym Dzień Pamięci, z ich tradycyjnych dat na określony poniedziałek, aby stworzyć dogodny trzydniowy weekend. Zmiana ta przeniosła Dzień Pamięci z tradycyjnej daty 30 maja na ostatni poniedziałek maja. Ustawa weszła w życie na szczeblu federalnym w 1971 roku. Po początkowym zamieszaniu i niechęci do przestrzegania przepisów, wszystkie 50 stanów przyjęło zmianę daty wprowadzoną przez Kongres w ciągu kilku lat.
