Edykt mediolański

Edykt mediolański był porozumieniem z lutego 313 roku n.e. dotyczącym życzliwego traktowania chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim. Zachodniorzymski cesarz Konstantyn I oraz cesarz Licyniusz, który kontrolował Bałkany, spotkali się w Mediolanum (współczesny Mediolan) i między innymi zgodzili się zmienić politykę wobec chrześcijan, w następstwie edyktu tolerancyjnego wydanego przez cesarza Galeriusza dwa lata wcześniej w Serdyce. Edykt mediolański nadał chrześcijaństwu status prawny i zapewnił ochronę przed prześladowaniami, ale nie uczynił go religią państwową Cesarstwa Rzymskiego. Stało się to w 380 roku n.e. wraz z edyktem tesalońskim.

Może zawierać błędy.