Cztery egzekucje

Hadrian odsunął namiestnika Judei, wybitnego mauretańskiego generała Lusiusa Quietusa, od jego osobistej straży mauretańskich posiłków; następnie ruszył, by stłumić niepokoje na granicy naddunajskiej. Nie było publicznego procesu tej czwórki – zostali osądzeni zaocznie, wytropieni i zabici. Hadrian twierdził, że Attianus działał z własnej inicjatywy, nagrodził go statusem senatorskim i rangą konsularną, a następnie wysłał na emeryturę nie później niż w 120 roku. Hadrian zapewnił senat, że odtąd ich starożytne prawo do ścigania i sądzenia własnych członków będzie szanowane. W Rzymie były opiekun Hadriana i obecny prefekt pretorianów, Attianus, twierdził, że odkrył spisek z udziałem Lusiusa Quietusa i trzech innych czołowych senatorów: Lucjusza Publiliusza Celsusa, Aulusa Korneliusza Palmy Frontonianusa i Gajusza Awidiusza Nigrinusa.

Może zawierać błędy.