Wojna babilońska

Wzrost potęgi Seleukosa w Babilonie zagroził wschodnim krańcom terytorium Antygona I w Azji. Antygon wraz ze swoim synem Demetriuszem I Macedońskim bezskutecznie prowadzili kampanię mającą na celu aneksję Babilonu. Zwycięstwo Seleukosa zapewniło mu roszczenia do Babilonu i legitymizację władzy. Nie rządził on tylko Babilonią, ale całym ogromnym wschodnim obszarem imperium Aleksandra, jak opisał to Appian: Zawsze czyhając na sąsiednie narody, silny w orężu i przekonujący w radzie, [Seleukos] zdobył Mezopotamię, Armenię, 'seleukidzką' Kapadocję, Persydę, Partię, Baktrię, Arabię, Tapurię, Sogdianę, Arachozję, Hyrkanię i inne przyległe ludy, które zostały podbite przez Aleksandra, aż po rzekę Indus, tak że granice jego imperium były najrozleglejsze w Azji po imperium Aleksandra. Cały region od Frygii po Indus podlegał Seleukosowi.

Może zawierać błędy.