Próba z 1902 roku

Do 1902 roku zdali sobie sprawę, że skręcanie skrzydeł powoduje „opór różnicowy” na końcówkach skrzydeł. Większa siła nośna na jednym końcu skrzydła zwiększała również opór, co spowalniało ten koniec, powodując obrót szybowca – lub „odchylenie” – tak, że nos maszyny odchylał się od kierunku skrętu. Tak właśnie zachowywał się bezogonowy szybowiec z 1901 roku.

Może zawierać błędy.