Konferencja w Bretton Woods

Na początku II wojny światowej John Maynard Keynes z brytyjskiego Ministerstwa Skarbu oraz Harry Dexter White z Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych niezależnie zaczęli rozwijać idee dotyczące ładu finansowego powojennego świata. (Patrz poniżej propozycja Keynesa dotycząca Międzynarodowej Unii Rozliczeniowej). Po negocjacjach między urzędnikami Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii oraz konsultacjach z niektórymi innymi aliantami, 21 kwietnia 1944 r. w wielu krajach alianckich opublikowano jednocześnie „Wspólne oświadczenie ekspertów w sprawie ustanowienia Międzynarodowego Funduszu Walutowego”. 25 maja 1944 r. rząd USA zaprosił kraje alianckie do wysłania przedstawicieli na międzynarodową konferencję walutową „w celu sformułowania konkretnych propozycji dotyczących Międzynarodowego Funduszu Walutowego i ewentualnie Banku Odbudowy i Rozwoju”. (Słowo „Międzynarodowy” zostało dodane do nazwy Banku dopiero pod koniec konferencji w Bretton Woods). Stany Zjednoczone zaprosiły również mniejszą grupę krajów do wysłania ekspertów na konferencję wstępną w Atlantic City w stanie New Jersey, aby opracować projekty propozycji na konferencję w Bretton Woods. Konferencja w Atlantic City odbyła się w dniach 15–30 czerwca 1944 r.

Może zawierać błędy.