امروز - چه اتفاقی افتاد؟ 19 April

آولوس ویتلیوس به مدت هشت ماه، از ۱۹ آوریل تا ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی، امپراتور روم بود. ویتلیوس پس از جانشینی سریع امپراتوران قبلی، گالبا و اوتو، در سالی از جنگ داخلی که به «سال چهار امپراتور» معروف است، به عنوان امپراتور اعلام شد. ادعای او برای سلطنت به زودی توسط لژیون‌های مستقر در استان‌های شرقی که فرمانده خود، وسپاسیان، را به عنوان امپراتور اعلام کرده بودند، به چالش کشیده شد. جنگ درگرفت و منجر به شکست سنگین ویتلیوس در دومین نبرد بدریاکوم در شمال ایتالیا شد. هنگامی که ویتلیوس متوجه شد حمایت از او متزلزل شده است، آماده شد تا به نفع وسپاسیان کناره‌گیری کند. حامیانش به او اجازه این کار را ندادند که منجر به نبردی وحشیانه برای رم بین نیروهای ویتلیوس و ارتش‌های وسپاسیان شد. او در ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی توسط سربازان وسپاسیان در رم اعدام شد.

Aureus of Vitellius

ادامه در داستان‌گو

همزمان با اعزام هنگ‌های اتحادیه به جنوب توسط ایالت‌ها، در ۱۹ آوریل، گروه‌های اوباش در بالتیمور که کنترل خطوط ریلی را در دست داشتند، به نیروهای اتحادیه که در حال تعویض قطار بودند، حمله کردند. گروه‌هایی از رهبران محلی بعداً پل‌های ریلی حیاتی به سمت پایتخت را به آتش کشیدند و ارتش در پاسخ، مقامات محلی مریلند را دستگیر کرد. لینکلن حکم «هابیاس کورپوس» (احضار زندانی به دادگاه) را در هر کجا که برای امنیت نیروهایی که سعی در رسیدن به واشنگتن داشتند لازم بود، به حالت تعلیق درآورد. جان مریمن، یکی از مقامات مریلند که مانع حرکت نیروهای ایالات متحده می‌شد، از راجر بی. تانی، رئیس دیوان عالی کشور، درخواست کرد تا حکم هابیاس کورپوس صادر کند. در ماه ژوئن، تانی با صدور حکمی تنها برای دادگاه بدوی در پرونده «اکس پارته مریمن»، این حکم را صادر کرد که به اعتقاد او تنها توسط کنگره قابل تعلیق بود. لینکلن به سیاست تعلیق در مناطق منتخب ادامه داد.

در ۱۹ آوریل ۱۹۰۶، پیر کوری در یک تصادف رانندگی کشته شد. هنگام عبور از خیابان دوفین در باران شدید، او با یک وسیله نقلیه اسبی برخورد کرد و زیر چرخ‌های آن افتاد که منجر به شکستگی جمجمه‌اش شد. کوری از مرگ همسرش ویران شد.

Pierre Curie

ادامه در داستان‌گو

در سال ۱۹۱۰ ارلیش و هاتا کشف خود را که آن را داروی «۶۰۶» نامیدند، در کنگره پزشکی داخلی در ویسبادن اعلام کردند.

Paul Ehrlich and Sahachiro Hata

ادامه در داستان‌گو

در ۱۹ آوریل ۱۹۱۵، جودت بیگ به بهانه سربازگیری از شهر وان خواست که فوراً ۴۰۰۰ سرباز در اختیار او قرار دهد. با این حال، برای جمعیت ارمنی روشن بود که هدف او کشتار مردان توانمند وان است تا مدافعی باقی نماند. جودت بیگ قبلاً از حکم رسمی خود در روستاهای اطراف، ظاهراً برای جستجوی سلاح، اما در واقع برای آغاز کشتارهای دسته‌جمعی استفاده کرده بود. ارامنه برای خرید زمان، پانصد سرباز و پول معافیت برای بقیه پیشنهاد کردند، اما جودت بیگ ارامنه را به «شورش» متهم کرد و بر عزم خود برای «سرکوب» آن به هر قیمتی تأکید کرد. او اعلام کرد: «اگر شورشیان حتی یک گلوله شلیک کنند، من تمام مردان، زنان و» (با اشاره به زانویش) «تمام کودکان مسیحی را تا اینجا خواهم کشت».

در ۱۹ آوریل، نیروهای رومانیایی ناگی‌کاروی را تصرف کردند.

در سال ۱۹۴۴، با وخیم شدن سریع موقعیت ژاپن در اقیانوس آرام، ارتش امپراتوری ژاپن بیش از ۵۰۰ هزار نیرو را بسیج کرد و عملیات ایچی-گو را آغاز نمود. این عملیات که بزرگترین تهاجم آن‌ها در جنگ جهانی دوم بود، با هدف حمله به پایگاه‌های هوایی آمریکا در چین و اتصال خط آهن بین منچوری و ویتنام انجام شد. این عملیات منجر به اشغال شهرهای مهمی در هونان، هنان و گوانگشی توسط ژاپنی‌ها گردید.

Operation Ichi-Go Image

ادامه در داستان‌گو

در ۱۹ آوریل ۱۹۴۴، دومین لاکهید کانستلیشن تولیدی، به خلبانی هاوارد هیوز و رئیس TWA جک فرای، از بربنک، کالیفرنیا به واشینگتن دی.سی. در ۶ ساعت و ۵۷ دقیقه پرواز کرد (۲۳۰۰ مایل - ۳۳۰.۹ مایل در ساعت).

لشکر ۱۱ زرهی بریتانیا هنگام آزادسازی برگن-بلزن حدود ۶۰,۰۰۰ زندانی (۹۰ درصد یهودی) و همچنین ۱۳,۰۰۰ جسد دفن‌نشده را یافت؛ ۱۰,۰۰۰ نفر دیگر نیز در هفته‌های بعد بر اثر تیفوس یا سوءتغذیه جان باختند. ریچارد دیمبلبی، خبرنگار جنگی بی‌بی‌سی، صحنه‌هایی را که او و ارتش بریتانیا در بلزن با آن مواجه شدند، در گزارشی چنان تکان‌دهنده توصیف کرد که بی‌بی‌سی از پخش آن به مدت چهار روز خودداری کرد و تنها پس از تهدید دیمبلبی به استعفا، در ۱۹ آوریل آن را پخش کرد.

تا ۱۹ آوریل، ارتش سرخ شروع به محاصره شهر کرد.

تا ۱۹ آوریل ۱۹۶۱، دولت کوبا تبعیدیان مهاجم را دستگیر یا کشته بود و کندی مجبور شد برای آزادی ۱۱۸۹ بازمانده مذاکره کند. بیست ماه بعد، کوبا تبعیدیان دستگیر شده را در ازای ۵۳ میلیون دلار غذا و دارو آزاد کرد.

آخرین مأموریت حمله هوایی (با نام رمز Mad Dog Flight) شامل پنج فروند B-26 بود که چهار فروند از آن‌ها توسط خدمه پروازی قراردادی سیا و خلبانان داوطلب از گارد هوایی آلاباما هدایت می‌شدند. یک فروند Sea Fury متعلق به FAR (به خلبانی داگلاس راد) و دو فروند T-33 متعلق به FAR (به خلبانی رافائل دل پینو و آلوارو پرندس) دو فروند از این B-26ها را سرنگون کردند که منجر به کشته شدن چهار خلبان آمریکایی شد. گشت‌های هوایی رزمی توسط جت‌های داگلاس A4D-2N Skyhawk از اسکادران VA-34 که از ناو USS Essex عملیات می‌کردند، با حذف ملیت و سایر علائم شناسایی انجام شد. این سورتی‌های پروازی برای اطمینان‌بخشی به سربازان و خلبانان تیپ و ارعاب نیروهای دولتی کوبا بدون درگیری مستقیم در اقدامات جنگی انجام شدند.

در ۱۹ آوریل ۱۹۶۱، حداقل هفت کوبایی به همراه دو شهروند آمریکایی استخدام‌شده توسط سیا (آنگوس کی. مک‌نیر و هاوارد اف. اندرسون) پس از یک محاکمه دو روزه در استان پینار دل ریو اعدام شدند.

در اواخر روز ۱۹ آوریل، ناوشکن‌های USS Eaton (با نام رمز Santiago) و USS Murray (با نام رمز Tampico) برای تخلیه سربازان عقب‌نشینی‌کننده تیپ از سواحل وارد خلیج کوچینوس شدند، اما پیش از آنکه آتش تانک‌های ارتش کوبا باعث شود کمودور کراچفیلد دستور عقب‌نشینی صادر کند.

اولین سفر خارجی او به همراه والدینش به ایتالیا در سال ۱۹۸۵ بود.

ادعا می‌شود که اسکوبار از حمله سال ۱۹۸۵ به دیوان عالی کلمبیا توسط چریک‌های چپ‌گرای «جنبش ۱۹ آوریل» که با نام M-19 نیز شناخته می‌شوند، حمایت کرده است. این محاصره که انتقامی با انگیزه بررسی قانون اساسی معاهده استرداد کلمبیا با ایالات متحده توسط دیوان عالی بود، منجر به قتل نیمی از قضات دادگاه شد. به گروه M-19 پول پرداخت شد تا به کاخ نفوذ کرده و تمام اسناد و پرونده‌های مربوط به «لوس استرادیتابلز» (Los Extraditables) را بسوزانند؛ گروهی از قاچاقچیان کوکائین که توسط دولت کلمبیا با تهدید استرداد به ایالات متحده مواجه بودند. نام اسکوبار در فهرست لوس استرادیتابلز قرار داشت. همچنین گروگان‌هایی برای مذاکره جهت آزادی‌شان گرفته شدند که این کار به جلوگیری از استرداد اعضای لوس استرادیتابلز به ایالات متحده به خاطر جنایاتشان کمک کرد.

تریشا میلی کمی قبل از ساعت ۹ شب برای دویدن معمولی به سنترال پارک رفته بود. هنگام دویدن در پارک، او را به زمین انداختند، نزدیک به ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) از جاده دور کردند و به شدت مورد حمله قرار دادند. به او تجاوز شد و تا حد مرگ کتک خورد. حدود چهار ساعت بعد در ساعت ۱:۳۰ بامداد، او برهنه، با دهان بسته و دست‌وپای بسته، پوشیده در گل و خون، در یک دره کم‌عمق در منطقه‌ای جنگلی از پارک در حدود ۳۰۰ فوتی شمال مسیری به نام تقاطع خیابان ۱۰۲ پیدا شد. اولین پلیسی که او را دید گفت: «او به قدری بد کتک خورده بود که تا به حال کسی را به این وضعیت ندیده بودم. انگار شکنجه شده بود.»

تا ساعت ۱:۳۰ بامداد آن شب، یک دونده زن در منطقه نورث وودز پارک پیدا نشد. او حدود ۳۰۰ فوت به سمت شمال از مسیر معروف به تقاطع خیابان ۱۰۲ کشیده شده بود؛ مسیر کشیده شدن پاهایش روی چمن چنان واضح بود که می‌شد از آن عکس گرفت. عرض آن ۱۸ اینچ بود. هیچ اثری از رد پای چندین مهاجم در چمن وجود نداشت. او به طرز وحشیانه‌ای مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود و دچار خونریزی شدید و شکستگی جمجمه شده بود؛ بعداً مشخص شد که به او تجاوز شده است.

مایکل وینا، دوچرخه‌سوار مسابقه‌ای که حدود ساعت ۹:۰۵ شب توسط گروه مورد آزار قرار گرفت و یکی از آن‌ها سعی کرد به او مشت بزند. آنتونیو دیاز، مرد ۵۲ ساله‌ای که در نزدیکی خیابان ۱۰۵ در پارک قدم می‌زد، حدود ساعت ۹:۱۵ شب توسط نوجوانان به زمین انداخته شد و آن‌ها کیسه غذا و بطری آبجوی او را دزدیدند. او بیهوش رها شد اما به زودی توسط یک پلیس پیدا شد. جرالد مالون و پاتریشیا دین، که سوار بر دوچرخه دو نفره بودند، حدود ساعت ۹:۱۵ شب در ایست درایو در جنوب خیابان ۱۰۲ توسط پسرانی که سعی داشتند آن‌ها را متوقف کرده و دین را بگیرند، مورد حمله قرار گرفتند؛ این زوج پس از رسیدن به یک باجه تلفن با پلیس تماس گرفتند.

در ساعت ۹ شب ۱۹ آوریل ۱۹۸۹، گروهی متشکل از حدود ۳۰ تا ۳۲ نوجوان که در ایست هارلم زندگی می‌کردند، از ورودی هارلم، نزدیک سنترال پارک شمالی، وارد سنترال پارک منهتن شدند. برخی از اعضای این گروه چندین حمله، ضرب و شتم و سرقت علیه افرادی که در شمالی‌ترین بخش پارک و نزدیک مخزن آب پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری یا می‌دویدند انجام دادند و قربانیان شروع به گزارش حوادث به پلیس کردند. در نورث وودز، بین خیابان‌های ۱۰۵ و ۱۰۲، گزارش شد که آن‌ها به چندین دوچرخه‌سوار حمله کرده، به یک تاکسی سنگ پرتاب کرده و به یک عابر پیاده حمله کرده‌اند که پس از سرقت غذا و آبجویش، او را بیهوش رها کردند. نوجوانان بین ساعت ۹ تا ۱۰ شب در امتداد ایست درایو پارک و مسیر عرضی خیابان ۹۷ به سمت جنوب پرسه می‌زدند.

دیوید لوئیس، بانکدار، که حدود ساعت ۹:۲۵ تا ۹:۴۰ مورد حمله و سرقت قرار گرفت رابرت گارنر، که حدود ساعت ۹:۳۰ شب مورد حمله قرار گرفت دیوید گود، که حدود ساعت ۹:۴۷ شب مورد حمله قرار گرفت جان لافلین، معلم ۴۰ ساله، که حدود ساعت ۹:۴۰ تا ۹:۵۰ شب در نزدیکی مخزن آب به شدت مورد ضرب و شتم و لگد قرار گرفت و بیهوش رها شد. همچنین یک واکمن و اقلام دیگر او به سرقت رفت.

پلیس در ساعت ۹:۳۰ شب اعزام شد و با اسکوتر و خودروهای بدون علامت پاسخ داد. در طول شب، آن‌ها حدود ۲۰ نوجوان را دستگیر کردند. آن‌ها ریموند سانتانا، ۱۴ ساله؛ و کوین ریچاردسون، ۱۴ ساله؛ را به همراه سه نوجوان دیگر در حدود ساعت ۱۰:۱۵ شب در سنترال پارک غربی و خیابان ۱۰۲ بازداشت کردند. استیون لوپز، ۱۴ ساله، در عرض یک ساعت پس از اولین گزارش حملات به پلیس، با این گروه دستگیر شد. او نیز مورد بازجویی قرار گرفت.

حداقل بخشی از گروه به سمت جنوب به منطقه اطراف مخزن آب رفتند، جایی که چهار مرد در حال دویدن توسط چندین جوان مورد حمله قرار گرفتند. در میان قربانیان جان لافلین، معلم ۴۰ ساله مدرسه بود که بین ساعت ۹:۴۰ تا ۹:۵۰ به شدت مورد ضرب و شتم و سرقت قرار گرفت. او با لوله و چوب به سرش ضربه خورد که باعث شد برای لحظاتی بیهوش شود. در جلسه پیش از محاکمه در اکتبر ۱۹۸۹، یک افسر پلیس شهادت داد که وقتی لافلین پیدا شد، چنان خونریزی داشت که «انگار در سطل خون غوطه‌ور شده بود».

یک مراسم یادبود دولتی در ۱۹ آوریل ۲۰۰۲ در کلیسای وست‌مینستر برگزار شد.

جانسون اولین نقش اصلی خود را در فیلم اسپین‌آف «عقرب شاه» (۲۰۰۲) ایفا کرد.

در جریان نیمه‌نهایی کوپا دل ری مقابل ختافه در ۱۸ آوریل، او گلی به ثمر رساند که شباهت قابل‌توجهی به گل مارادونا در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ داشت که به عنوان گل قرن شناخته می‌شود. مسی توپ را در سمت راست نزدیک خط نیمه گرفت، ۶۰ متر دوید و پنج مدافع را پشت سر گذاشت و درست مانند مارادونا، با یک ضربه زاویه‌دار گلزنی کرد.

Messi making his Maradona-esque run against Getafe in April 2007

ادامه در داستان‌گو

توتی در جریان تساوی ۱-۱ مقابل لیورنو در ۱۹ آوریل، دچار مصدومیت زانوی راست شد که باعث پایان فصل برای او شد.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱، کاسترو از کمیته مرکزی حزب کمونیست استعفا داد و بدین ترتیب از رهبری حزب کناره‌گیری کرد. رائول به عنوان جانشین او انتخاب شد. او که اکنون هیچ نقش رسمی در دولت کشور نداشت، نقش یک دولتمرد ارشد را بر عهده گرفت.

رائول کاسترو به دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست تبدیل شد (از ۱۹ آوریل ۲۰۱۱ در این سمت است).

در ۱۹ آوریل، فیس‌بوک لوگوی خود را تغییر داد تا خط آبی کمرنگ در پایین آیکون «F» حذف شود. حرف F به لبه کادر نزدیک‌تر شد.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۳:۰۵ بامداد به وقت تابستانی شرقی، پنج روز پس از اینکه هرناندز از قتل دوگانه سال ۲۰۱۲ بوستون (دنیل دِ آبرو و سافیرو فورتادو) تبرئه شد، مأموران اصلاح و تربیت هرناندز را در حالی که با ملحفه‌های تختش از پنجره سلول خود در مرکز اصلاح و تربیت سوزا-بارانوفسکی در لنکستر، ماساچوست حلق‌آویز شده بود، پیدا کردند. او به بیمارستان یادبود یوماس-لئومینستر منتقل شد و در ساعت ۴:۰۷ بامداد مرگ او اعلام شد. او در عرض سی ساعت قبل از مرگش، K2، دارویی مرتبط با روان‌پریشی، مصرف کرده بود.

میگل دیاز-کانل در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸ به عنوان رئیس‌جمهور کوبا (رئیس شورای دولتی) قدرت را در دست گرفت. رائول کاسترو همچنان به عنوان دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست باقی ماند.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸، جین‌بیکف پس از رأی عدم اعتماد پارلمان قرقیزستان، نخست‌وزیر خود ساپار ایساکوف و دولت را برکنار کرد.

واسیلی تاتیشچف در قرن هفدهم در روسیه متولد شد.

آدریان هاورث در اواخر قرن هجدهم در هال، انگلستان متولد شد.

نوازنده هورن و آهنگساز آلمانی، گئورگ آبراهام اشنایدر، در دارمشتات آلمان متولد شد.

آولوس ویتلیوس به مدت هشت ماه، از ۱۹ آوریل تا ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی، امپراتور روم بود. ویتلیوس پس از جانشینی سریع امپراتوران قبلی، گالبا و اوتو، در سالی از جنگ داخلی که به «سال چهار امپراتور» معروف است، به عنوان امپراتور اعلام شد. ادعای او برای سلطنت به زودی توسط لژیون‌های مستقر در استان‌های شرقی که فرمانده خود، وسپاسیان، را به عنوان امپراتور اعلام کرده بودند، به چالش کشیده شد. جنگ درگرفت و منجر به شکست سنگین ویتلیوس در دومین نبرد بدریاکوم در شمال ایتالیا شد. هنگامی که ویتلیوس متوجه شد حمایت از او متزلزل شده است، آماده شد تا به نفع وسپاسیان کناره‌گیری کند. حامیانش به او اجازه این کار را ندادند که منجر به نبردی وحشیانه برای رم بین نیروهای ویتلیوس و ارتش‌های وسپاسیان شد. او در ۲۰ دسامبر سال ۶۹ میلادی توسط سربازان وسپاسیان در رم اعدام شد.

Aureus of Vitellius

ادامه در داستان‌گو

همزمان با اعزام هنگ‌های اتحادیه به جنوب توسط ایالت‌ها، در ۱۹ آوریل، گروه‌های اوباش در بالتیمور که کنترل خطوط ریلی را در دست داشتند، به نیروهای اتحادیه که در حال تعویض قطار بودند، حمله کردند. گروه‌هایی از رهبران محلی بعداً پل‌های ریلی حیاتی به سمت پایتخت را به آتش کشیدند و ارتش در پاسخ، مقامات محلی مریلند را دستگیر کرد. لینکلن حکم «هابیاس کورپوس» (احضار زندانی به دادگاه) را در هر کجا که برای امنیت نیروهایی که سعی در رسیدن به واشنگتن داشتند لازم بود، به حالت تعلیق درآورد. جان مریمن، یکی از مقامات مریلند که مانع حرکت نیروهای ایالات متحده می‌شد، از راجر بی. تانی، رئیس دیوان عالی کشور، درخواست کرد تا حکم هابیاس کورپوس صادر کند. در ماه ژوئن، تانی با صدور حکمی تنها برای دادگاه بدوی در پرونده «اکس پارته مریمن»، این حکم را صادر کرد که به اعتقاد او تنها توسط کنگره قابل تعلیق بود. لینکلن به سیاست تعلیق در مناطق منتخب ادامه داد.

در ۱۹ آوریل ۱۹۰۶، پیر کوری در یک تصادف رانندگی کشته شد. هنگام عبور از خیابان دوفین در باران شدید، او با یک وسیله نقلیه اسبی برخورد کرد و زیر چرخ‌های آن افتاد که منجر به شکستگی جمجمه‌اش شد. کوری از مرگ همسرش ویران شد.

Pierre Curie

ادامه در داستان‌گو

در سال ۱۹۱۰ ارلیش و هاتا کشف خود را که آن را داروی «۶۰۶» نامیدند، در کنگره پزشکی داخلی در ویسبادن اعلام کردند.

Paul Ehrlich and Sahachiro Hata

ادامه در داستان‌گو

در ۱۹ آوریل ۱۹۱۵، جودت بیگ به بهانه سربازگیری از شهر وان خواست که فوراً ۴۰۰۰ سرباز در اختیار او قرار دهد. با این حال، برای جمعیت ارمنی روشن بود که هدف او کشتار مردان توانمند وان است تا مدافعی باقی نماند. جودت بیگ قبلاً از حکم رسمی خود در روستاهای اطراف، ظاهراً برای جستجوی سلاح، اما در واقع برای آغاز کشتارهای دسته‌جمعی استفاده کرده بود. ارامنه برای خرید زمان، پانصد سرباز و پول معافیت برای بقیه پیشنهاد کردند، اما جودت بیگ ارامنه را به «شورش» متهم کرد و بر عزم خود برای «سرکوب» آن به هر قیمتی تأکید کرد. او اعلام کرد: «اگر شورشیان حتی یک گلوله شلیک کنند، من تمام مردان، زنان و» (با اشاره به زانویش) «تمام کودکان مسیحی را تا اینجا خواهم کشت».

در ۱۹ آوریل، نیروهای رومانیایی ناگی‌کاروی را تصرف کردند.

در سال ۱۹۴۴، با وخیم شدن سریع موقعیت ژاپن در اقیانوس آرام، ارتش امپراتوری ژاپن بیش از ۵۰۰ هزار نیرو را بسیج کرد و عملیات ایچی-گو را آغاز نمود. این عملیات که بزرگترین تهاجم آن‌ها در جنگ جهانی دوم بود، با هدف حمله به پایگاه‌های هوایی آمریکا در چین و اتصال خط آهن بین منچوری و ویتنام انجام شد. این عملیات منجر به اشغال شهرهای مهمی در هونان، هنان و گوانگشی توسط ژاپنی‌ها گردید.

Operation Ichi-Go Image

ادامه در داستان‌گو

در ۱۹ آوریل ۱۹۴۴، دومین لاکهید کانستلیشن تولیدی، به خلبانی هاوارد هیوز و رئیس TWA جک فرای، از بربنک، کالیفرنیا به واشینگتن دی.سی. در ۶ ساعت و ۵۷ دقیقه پرواز کرد (۲۳۰۰ مایل - ۳۳۰.۹ مایل در ساعت).

لشکر ۱۱ زرهی بریتانیا هنگام آزادسازی برگن-بلزن حدود ۶۰,۰۰۰ زندانی (۹۰ درصد یهودی) و همچنین ۱۳,۰۰۰ جسد دفن‌نشده را یافت؛ ۱۰,۰۰۰ نفر دیگر نیز در هفته‌های بعد بر اثر تیفوس یا سوءتغذیه جان باختند. ریچارد دیمبلبی، خبرنگار جنگی بی‌بی‌سی، صحنه‌هایی را که او و ارتش بریتانیا در بلزن با آن مواجه شدند، در گزارشی چنان تکان‌دهنده توصیف کرد که بی‌بی‌سی از پخش آن به مدت چهار روز خودداری کرد و تنها پس از تهدید دیمبلبی به استعفا، در ۱۹ آوریل آن را پخش کرد.

تا ۱۹ آوریل، ارتش سرخ شروع به محاصره شهر کرد.

تا ۱۹ آوریل ۱۹۶۱، دولت کوبا تبعیدیان مهاجم را دستگیر یا کشته بود و کندی مجبور شد برای آزادی ۱۱۸۹ بازمانده مذاکره کند. بیست ماه بعد، کوبا تبعیدیان دستگیر شده را در ازای ۵۳ میلیون دلار غذا و دارو آزاد کرد.

آخرین مأموریت حمله هوایی (با نام رمز Mad Dog Flight) شامل پنج فروند B-26 بود که چهار فروند از آن‌ها توسط خدمه پروازی قراردادی سیا و خلبانان داوطلب از گارد هوایی آلاباما هدایت می‌شدند. یک فروند Sea Fury متعلق به FAR (به خلبانی داگلاس راد) و دو فروند T-33 متعلق به FAR (به خلبانی رافائل دل پینو و آلوارو پرندس) دو فروند از این B-26ها را سرنگون کردند که منجر به کشته شدن چهار خلبان آمریکایی شد. گشت‌های هوایی رزمی توسط جت‌های داگلاس A4D-2N Skyhawk از اسکادران VA-34 که از ناو USS Essex عملیات می‌کردند، با حذف ملیت و سایر علائم شناسایی انجام شد. این سورتی‌های پروازی برای اطمینان‌بخشی به سربازان و خلبانان تیپ و ارعاب نیروهای دولتی کوبا بدون درگیری مستقیم در اقدامات جنگی انجام شدند.

در ۱۹ آوریل ۱۹۶۱، حداقل هفت کوبایی به همراه دو شهروند آمریکایی استخدام‌شده توسط سیا (آنگوس کی. مک‌نیر و هاوارد اف. اندرسون) پس از یک محاکمه دو روزه در استان پینار دل ریو اعدام شدند.

در اواخر روز ۱۹ آوریل، ناوشکن‌های USS Eaton (با نام رمز Santiago) و USS Murray (با نام رمز Tampico) برای تخلیه سربازان عقب‌نشینی‌کننده تیپ از سواحل وارد خلیج کوچینوس شدند، اما پیش از آنکه آتش تانک‌های ارتش کوبا باعث شود کمودور کراچفیلد دستور عقب‌نشینی صادر کند.

اولین سفر خارجی او به همراه والدینش به ایتالیا در سال ۱۹۸۵ بود.

ادعا می‌شود که اسکوبار از حمله سال ۱۹۸۵ به دیوان عالی کلمبیا توسط چریک‌های چپ‌گرای «جنبش ۱۹ آوریل» که با نام M-19 نیز شناخته می‌شوند، حمایت کرده است. این محاصره که انتقامی با انگیزه بررسی قانون اساسی معاهده استرداد کلمبیا با ایالات متحده توسط دیوان عالی بود، منجر به قتل نیمی از قضات دادگاه شد. به گروه M-19 پول پرداخت شد تا به کاخ نفوذ کرده و تمام اسناد و پرونده‌های مربوط به «لوس استرادیتابلز» (Los Extraditables) را بسوزانند؛ گروهی از قاچاقچیان کوکائین که توسط دولت کلمبیا با تهدید استرداد به ایالات متحده مواجه بودند. نام اسکوبار در فهرست لوس استرادیتابلز قرار داشت. همچنین گروگان‌هایی برای مذاکره جهت آزادی‌شان گرفته شدند که این کار به جلوگیری از استرداد اعضای لوس استرادیتابلز به ایالات متحده به خاطر جنایاتشان کمک کرد.

تریشا میلی کمی قبل از ساعت ۹ شب برای دویدن معمولی به سنترال پارک رفته بود. هنگام دویدن در پارک، او را به زمین انداختند، نزدیک به ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) از جاده دور کردند و به شدت مورد حمله قرار دادند. به او تجاوز شد و تا حد مرگ کتک خورد. حدود چهار ساعت بعد در ساعت ۱:۳۰ بامداد، او برهنه، با دهان بسته و دست‌وپای بسته، پوشیده در گل و خون، در یک دره کم‌عمق در منطقه‌ای جنگلی از پارک در حدود ۳۰۰ فوتی شمال مسیری به نام تقاطع خیابان ۱۰۲ پیدا شد. اولین پلیسی که او را دید گفت: «او به قدری بد کتک خورده بود که تا به حال کسی را به این وضعیت ندیده بودم. انگار شکنجه شده بود.»

تا ساعت ۱:۳۰ بامداد آن شب، یک دونده زن در منطقه نورث وودز پارک پیدا نشد. او حدود ۳۰۰ فوت به سمت شمال از مسیر معروف به تقاطع خیابان ۱۰۲ کشیده شده بود؛ مسیر کشیده شدن پاهایش روی چمن چنان واضح بود که می‌شد از آن عکس گرفت. عرض آن ۱۸ اینچ بود. هیچ اثری از رد پای چندین مهاجم در چمن وجود نداشت. او به طرز وحشیانه‌ای مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود و دچار خونریزی شدید و شکستگی جمجمه شده بود؛ بعداً مشخص شد که به او تجاوز شده است.

مایکل وینا، دوچرخه‌سوار مسابقه‌ای که حدود ساعت ۹:۰۵ شب توسط گروه مورد آزار قرار گرفت و یکی از آن‌ها سعی کرد به او مشت بزند. آنتونیو دیاز، مرد ۵۲ ساله‌ای که در نزدیکی خیابان ۱۰۵ در پارک قدم می‌زد، حدود ساعت ۹:۱۵ شب توسط نوجوانان به زمین انداخته شد و آن‌ها کیسه غذا و بطری آبجوی او را دزدیدند. او بیهوش رها شد اما به زودی توسط یک پلیس پیدا شد. جرالد مالون و پاتریشیا دین، که سوار بر دوچرخه دو نفره بودند، حدود ساعت ۹:۱۵ شب در ایست درایو در جنوب خیابان ۱۰۲ توسط پسرانی که سعی داشتند آن‌ها را متوقف کرده و دین را بگیرند، مورد حمله قرار گرفتند؛ این زوج پس از رسیدن به یک باجه تلفن با پلیس تماس گرفتند.

در ساعت ۹ شب ۱۹ آوریل ۱۹۸۹، گروهی متشکل از حدود ۳۰ تا ۳۲ نوجوان که در ایست هارلم زندگی می‌کردند، از ورودی هارلم، نزدیک سنترال پارک شمالی، وارد سنترال پارک منهتن شدند. برخی از اعضای این گروه چندین حمله، ضرب و شتم و سرقت علیه افرادی که در شمالی‌ترین بخش پارک و نزدیک مخزن آب پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری یا می‌دویدند انجام دادند و قربانیان شروع به گزارش حوادث به پلیس کردند. در نورث وودز، بین خیابان‌های ۱۰۵ و ۱۰۲، گزارش شد که آن‌ها به چندین دوچرخه‌سوار حمله کرده، به یک تاکسی سنگ پرتاب کرده و به یک عابر پیاده حمله کرده‌اند که پس از سرقت غذا و آبجویش، او را بیهوش رها کردند. نوجوانان بین ساعت ۹ تا ۱۰ شب در امتداد ایست درایو پارک و مسیر عرضی خیابان ۹۷ به سمت جنوب پرسه می‌زدند.

دیوید لوئیس، بانکدار، که حدود ساعت ۹:۲۵ تا ۹:۴۰ مورد حمله و سرقت قرار گرفت رابرت گارنر، که حدود ساعت ۹:۳۰ شب مورد حمله قرار گرفت دیوید گود، که حدود ساعت ۹:۴۷ شب مورد حمله قرار گرفت جان لافلین، معلم ۴۰ ساله، که حدود ساعت ۹:۴۰ تا ۹:۵۰ شب در نزدیکی مخزن آب به شدت مورد ضرب و شتم و لگد قرار گرفت و بیهوش رها شد. همچنین یک واکمن و اقلام دیگر او به سرقت رفت.

پلیس در ساعت ۹:۳۰ شب اعزام شد و با اسکوتر و خودروهای بدون علامت پاسخ داد. در طول شب، آن‌ها حدود ۲۰ نوجوان را دستگیر کردند. آن‌ها ریموند سانتانا، ۱۴ ساله؛ و کوین ریچاردسون، ۱۴ ساله؛ را به همراه سه نوجوان دیگر در حدود ساعت ۱۰:۱۵ شب در سنترال پارک غربی و خیابان ۱۰۲ بازداشت کردند. استیون لوپز، ۱۴ ساله، در عرض یک ساعت پس از اولین گزارش حملات به پلیس، با این گروه دستگیر شد. او نیز مورد بازجویی قرار گرفت.

حداقل بخشی از گروه به سمت جنوب به منطقه اطراف مخزن آب رفتند، جایی که چهار مرد در حال دویدن توسط چندین جوان مورد حمله قرار گرفتند. در میان قربانیان جان لافلین، معلم ۴۰ ساله مدرسه بود که بین ساعت ۹:۴۰ تا ۹:۵۰ به شدت مورد ضرب و شتم و سرقت قرار گرفت. او با لوله و چوب به سرش ضربه خورد که باعث شد برای لحظاتی بیهوش شود. در جلسه پیش از محاکمه در اکتبر ۱۹۸۹، یک افسر پلیس شهادت داد که وقتی لافلین پیدا شد، چنان خونریزی داشت که «انگار در سطل خون غوطه‌ور شده بود».

یک مراسم یادبود دولتی در ۱۹ آوریل ۲۰۰۲ در کلیسای وست‌مینستر برگزار شد.

جانسون اولین نقش اصلی خود را در فیلم اسپین‌آف «عقرب شاه» (۲۰۰۲) ایفا کرد.

در جریان نیمه‌نهایی کوپا دل ری مقابل ختافه در ۱۸ آوریل، او گلی به ثمر رساند که شباهت قابل‌توجهی به گل مارادونا در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ داشت که به عنوان گل قرن شناخته می‌شود. مسی توپ را در سمت راست نزدیک خط نیمه گرفت، ۶۰ متر دوید و پنج مدافع را پشت سر گذاشت و درست مانند مارادونا، با یک ضربه زاویه‌دار گلزنی کرد.

Messi making his Maradona-esque run against Getafe in April 2007

ادامه در داستان‌گو

توتی در جریان تساوی ۱-۱ مقابل لیورنو در ۱۹ آوریل، دچار مصدومیت زانوی راست شد که باعث پایان فصل برای او شد.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱، کاسترو از کمیته مرکزی حزب کمونیست استعفا داد و بدین ترتیب از رهبری حزب کناره‌گیری کرد. رائول به عنوان جانشین او انتخاب شد. او که اکنون هیچ نقش رسمی در دولت کشور نداشت، نقش یک دولتمرد ارشد را بر عهده گرفت.

رائول کاسترو به دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست تبدیل شد (از ۱۹ آوریل ۲۰۱۱ در این سمت است).

در ۱۹ آوریل، فیس‌بوک لوگوی خود را تغییر داد تا خط آبی کمرنگ در پایین آیکون «F» حذف شود. حرف F به لبه کادر نزدیک‌تر شد.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۳:۰۵ بامداد به وقت تابستانی شرقی، پنج روز پس از اینکه هرناندز از قتل دوگانه سال ۲۰۱۲ بوستون (دنیل دِ آبرو و سافیرو فورتادو) تبرئه شد، مأموران اصلاح و تربیت هرناندز را در حالی که با ملحفه‌های تختش از پنجره سلول خود در مرکز اصلاح و تربیت سوزا-بارانوفسکی در لنکستر، ماساچوست حلق‌آویز شده بود، پیدا کردند. او به بیمارستان یادبود یوماس-لئومینستر منتقل شد و در ساعت ۴:۰۷ بامداد مرگ او اعلام شد. او در عرض سی ساعت قبل از مرگش، K2، دارویی مرتبط با روان‌پریشی، مصرف کرده بود.

میگل دیاز-کانل در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸ به عنوان رئیس‌جمهور کوبا (رئیس شورای دولتی) قدرت را در دست گرفت. رائول کاسترو همچنان به عنوان دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست باقی ماند.

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸، جین‌بیکف پس از رأی عدم اعتماد پارلمان قرقیزستان، نخست‌وزیر خود ساپار ایساکوف و دولت را برکنار کرد.

واسیلی تاتیشچف در قرن هفدهم در روسیه متولد شد.

آدریان هاورث در اواخر قرن هجدهم در هال، انگلستان متولد شد.

نوازنده هورن و آهنگساز آلمانی، گئورگ آبراهام اشنایدر، در دارمشتات آلمان متولد شد.