در سال ۵۵۲، ژوستینین نیرویی متشکل از ۲۰۰۰ نفر را اعزام کرد که این ارتش توسط لیبریوس هشتاد ساله رهبری میشد. بیزانسیها کارتاژنا و شهرهای دیگر در ساحل جنوب شرقی را تصرف کردند و استان جدید اسپانیا را تأسیس کردند، اما پیش از آنکه توسط متحد سابقشان آتانگیلد که اکنون پادشاه شده بود متوقف شوند. این لشکرکشی نقطه اوج گسترش بیزانس بود.
حاکمان اولیه هخامنشی احترام زیادی برای بابل قائل بودند و این منطقه را به عنوان یک موجودیت یا پادشاهی جداگانه که با پادشاهی خودشان در چیزی شبیه به یک اتحاد شخصی متحد شده بود، در نظر میگرفتند. این منطقه یک دارایی اقتصادی عمده بود و تا یک سوم خراج کل امپراتوری هخامنشی را تأمین میکرد. با وجود توجه هخامنشیان و به رسمیت شناختن حاکمان هخامنشی به عنوان پادشاهان بابل، بابلیها از هخامنشیان بیزار بودند، همانطور که یک قرن پیش از آن از آشوریها بیزار بودند. حداقل پنج شورشی در دوران حکومت هخامنشیان خود را پادشاه بابل اعلام کردند و در تلاش برای بازگرداندن حکومت بومی شوریدند؛ نبوکدنصر سوم (۵۲۲ پیش از میلاد)، نبوکدنصر چهارم (۵۲۱–۵۲۰ پیش از میلاد)، بل-شیمانی (۴۸۴ پیش از میلاد)، شاماش-اریبا (۴۸۲–۴۸۱ پیش از میلاد) و نیدین-بل (۳۳۶ پیش از میلاد).
در سال ۵۵۲، ژوستینین نیرویی متشکل از ۲۰۰۰ نفر را اعزام کرد که این ارتش توسط لیبریوس هشتاد ساله رهبری میشد. بیزانسیها کارتاژنا و شهرهای دیگر در ساحل جنوب شرقی را تصرف کردند و استان جدید اسپانیا را تأسیس کردند، اما پیش از آنکه توسط متحد سابقشان آتانگیلد که اکنون پادشاه شده بود متوقف شوند. این لشکرکشی نقطه اوج گسترش بیزانس بود.
حاکمان اولیه هخامنشی احترام زیادی برای بابل قائل بودند و این منطقه را به عنوان یک موجودیت یا پادشاهی جداگانه که با پادشاهی خودشان در چیزی شبیه به یک اتحاد شخصی متحد شده بود، در نظر میگرفتند. این منطقه یک دارایی اقتصادی عمده بود و تا یک سوم خراج کل امپراتوری هخامنشی را تأمین میکرد. با وجود توجه هخامنشیان و به رسمیت شناختن حاکمان هخامنشی به عنوان پادشاهان بابل، بابلیها از هخامنشیان بیزار بودند، همانطور که یک قرن پیش از آن از آشوریها بیزار بودند. حداقل پنج شورشی در دوران حکومت هخامنشیان خود را پادشاه بابل اعلام کردند و در تلاش برای بازگرداندن حکومت بومی شوریدند؛ نبوکدنصر سوم (۵۲۲ پیش از میلاد)، نبوکدنصر چهارم (۵۲۱–۵۲۰ پیش از میلاد)، بل-شیمانی (۴۸۴ پیش از میلاد)، شاماش-اریبا (۴۸۲–۴۸۱ پیش از میلاد) و نیدین-بل (۳۳۶ پیش از میلاد).
