اولین اعتراض سازمان‌یافته علیه دولت بولیوار

اولین اعتراض سازمان‌یافته علیه دولت بولیوار در ژانویه ۲۰۰۱ رخ داد، زمانی که دولت چاوز سعی کرد اصلاحات آموزشی را از طریق قطعنامه پیشنهادی ۲۵۹ و فرمان ۱.۰۱۱ اجرا کند که منجر به انتشار کتاب‌های درسی با سوگیری شدید بولیوار می‌شد. والدین متوجه شدند که چنین کتاب‌های درسی در واقع کتاب‌های کوبایی پر از تبلیغات انقلابی هستند که با جلدهای متفاوت ارائه شده‌اند. جنبش اعتراضی که عمدتاً توسط والدین طبقه متوسط که فرزندانشان به مدارس خصوصی می‌رفتند هدایت می‌شد، با فریاد شعار Con mis hijos no te metas («با فرزندان من در نیفت») به سمت مرکز کاراکاس راهپیمایی کردند. اگرچه معترضان توسط چاوز که آن‌ها را «خودخواه و فردگرا» خواند محکوم شدند، اما این اعتراض به اندازه کافی موفق بود که دولت اصلاحات آموزشی پیشنهادی را پس بگیرد و در عوض وارد یک برنامه آموزشی مبتنی بر اجماع با مخالفان شود.

ممکن است دارای خطا باشد.