انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۰

طبق قانون اساسی جدید، از نظر قانونی الزامی بود که انتخابات جدیدی برگزار شود تا دولت و رئیس‌جمهور دوباره مشروعیت یابند. این انتخابات ریاست‌جمهوری در ژوئیه ۲۰۰۰ بخشی از یک «مگا انتخابات» بزرگ‌تر بود، اولین بار در تاریخ کشور که رئیس‌جمهور، فرمانداران، نمایندگان کنگره ملی و منطقه‌ای، شهرداران و اعضای شورا در یک روز انتخاب می‌شدند. در آستانه انتخابات، چاوز کنترل هر سه قوه دولت را در دست داشت. برای مقام ریاست‌جمهوری، نزدیک‌ترین رقیب چاوز، دوست و هم‌قطار سابق او در کودتای ۱۹۹۲، فرانسیسکو آریاس کاردناس بود که از زمان فرمانداری ایالت زولیا به سمت مرکز سیاسی متمایل شده و شروع به محکوم کردن چاوز به عنوان یک فرد خودکامه کرده بود. اگرچه برخی از حامیانش نگران بودند که او طبقه متوسط و سلسله مراتب کلیسای کاتولیک روم را که قبلاً از او حمایت می‌کردند، از خود دور کرده باشد، چاوز با ۶۰ درصد آرا (معادل ۳,۷۵۷,۰۰۰ نفر) دوباره انتخاب شد، اکثریتی بزرگ‌تر از پیروزی انتخاباتی سال ۱۹۹۸ او، که دوباره عمدتاً حمایت خود را از بخش‌های فقیرتر جامعه ونزوئلا دریافت کرد.

ممکن است دارای خطا باشد.