گتو به طور کامل منحل شد

یهودیان کراکوف شش ماه پس از حمله نیروهای آلمانی به کراکوف در گتوی کراکوف زندانی شدند. این گتو در سال ۱۹۴۳ به طور کامل منحل شد. کسانی که مفید تشخیص داده شدند (برای استفاده به عنوان نیروی کار برده) به پلاژوف فرستاده شدند، از جمله کارگران شیندلر و اشترن. بقیه به اردوگاه‌های مرگ مختلف در سراسر لهستان فرستاده شدند. در پلاژوف، اشترن و برادرش ناتان، به همراه میتک پمپر و جوزف باو، مجبور به کار در دفتر پلاژوف شدند، جایی که با فرمانده بدنام اردوگاه، آمون گوت، تماس مکرر داشتند. اشترن به پمپر در تلاش‌هایش برای جلوگیری از تعطیلی و انحلال پلاژوف کمک کرد، زیرا می‌دانست که اگرچه شرایط در آنجا وحشتناک است، انحلال احتمالاً به معنای مرگ همه زندانیان است. اشترن در تمام این مدت با شیندلر در تماس بود و برای بهبود شرایط یهودیان تلاش می‌کرد، از جمله انتقال کارگران به کارخانه شیندلر، توزیع پول کمک‌هزینه و تلاش برای اطلاع‌رسانی به دنیای خارج از وضعیت اسفبار آن‌ها.

ممکن است دارای خطا باشد.