تولد
رائول مودستو کاسترو روس در بیران، کوبا متولد شد.
null
تاریخ رائول کاسترو
چهارشنبه ژوئن 3, 1931 تا حال
Cuba
رائول مودستو کاسترو روس سیاستمدار کوبایی است که در حال حاضر به عنوان دبیر اول حزب کمونیست کوبا، عالیترین مقام در این دولت سوسیالیستی، خدمت میکند و در آوریل ۲۰۱۱ جانشین برادرش فیدل کاسترو شد. او همچنین از سال ۱۹۷۵ عضو دفتر سیاسی حزب کمونیست کوبا، بالاترین نهاد تصمیمگیری، بوده است. در فوریه ۲۰۰۸، او به عنوان رئیس شورای دولتی و رئیس شورای وزیران منصوب شد. او در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸ از سمت ریاستجمهوری کنارهگیری کرد، اما همچنان به عنوان دبیر اول حزب کمونیست باقی ماند و نفوذ قابل توجهی بر سیاستهای دولت دارد.
حمله به پادگان مونکادا
در سال ۱۹۵۳، رائول به عنوان عضوی از گروه جنبش ۲۶ ژوئیه در حمله به پادگان مونکادا شرکت کرد؛ او در نتیجه این اقدام ۲۲ ماه را در زندان سپری کرد.
پیروزی در سانتیاگو د کوبا بدون جنگ
دو برادر کاسترو به همراه ارتش خود به حومه سانتیاگو د کوبا رسیدند و اعلام کردند که اگر شهر تا ساعت ۶ عصر ۱ ژانویه تسلیم نشود، نیروهایشان به آن حمله خواهند کرد. فرمانده (سرهنگ رگو روبیدو) سانتیاگو د کوبا را بدون جنگ تسلیم کرد. جنگ به پایان رسید و فیدل توانست در ۸ ژانویه ۱۹۵۹ پس از ورود به هاوانا قدرت را در دست بگیرد.
حمله گرانما
در دوران تبعید در مکزیک، او در تدارکات سفر دریایی قایق گرانما به کوبا شرکت کرد. هنگامی که فرود گرانما شکست خورد و ۸۲ نفر از اعزامیها بلافاصله توسط نیروهای دولتی شناسایی شدند، رائول یکی از تنها ۱۲ مبارزی بود که موفق شد به پناهگاهی امن در کوههای سیرا مائسترا برسد و هسته اصلی ارتش شورشی نوپا را تشکیل دهد (به انقلاب کوبا مراجعه کنید). به عنوان برادر و دست راست مورد اعتماد فیدل، و با توجه به تواناییهای رهبری اثباتشدهاش در طول و پس از حمله مونکادا، به او فرماندهیهای بزرگتری واگذار شد.
فرمانده در انقلاب کوبا
در ۲۷ فوریه ۱۹۵۸، رائول به درجه فرماندهی (کوماندانته) رسید و مأموریت یافت تا با هدایت ستونی از چریکها از استان قدیمی اورینته عبور کند تا در شمال شرقی آن قلمرو، «جبهه شرقی فرانک پائیس» را بگشاید. در نتیجه عملیات «جبهه شرقی» رائول، او در عملیات حیاتی ورانو (که نزدیک بود بدنه اصلی مبارزان را نابود کند اما در نهایت به پیروزی چشمگیری برای فیدل تبدیل شد) شرکت نداشت، اما نیروهای رائول فعال ماندند و به مرور زمان رشد کردند.
ربودن ۳۶ گروگان
در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۸، شورشیان رائول کاسترو ده آمریکایی و دو کانادایی را از املاک شرکت معدنی خلیج موآ (یک شرکت آمریکایی) در ساحل شمالی استان اورینته ربودند. روز بعد، شورشیان ۲۴ نظامی آمریکایی را که در مرخصی از پایگاه نیروی دریایی ایالات متحده در خلیج گوانتانامو بودند، به گروگان گرفتند. این حادثه تعداد کل گروگانهای ربوده شده را به ۳۶ نفر (۳۴ شهروند آمریکایی و ۲ کانادایی) رساند.
تصرف مافو
در حالی که چه گوارا و کامیلو سینفوئگوس در سانتا کلارا عملیات میکردند، ارتش فیدل و رائول مافو را محاصره کرده و در ۳۰ دسامبر آن را تصرف کردند. ارتش پیروز آنها سپس به سمت سانتیاگو د کوبا، مرکز استان اورینته حرکت کرد.
رئیسجمهور فولخنسیو باتیستا از کوبا گریخت
در واکنش به پیروزی چه گوارا در نبرد سانتا کلارا، رئیسجمهور تحت حمایت آمریکا، فولخنسیو باتیستا، در بامداد ۱ ژانویه ۱۹۵۹ از کوبا گریخت. پس از سقوط باتیستا، رائول وظیفه نظارت بر محاکمه و اعدام دهها (بین ۳۰ تا ۷۰) سرباز وفادار به رئیسجمهور مخلوع باتیستا که به جنایات جنگی محکوم شده بودند را بر عهده داشت.
ازدواج
کاسترو در ۲۶ ژانویه ۱۹۵۹ با ویلما اسپین، دانشجوی سابق مهندسی شیمی در موسسه فناوری ماساچوست و دختر یک وکیل ثروتمند شرکت رام باکاردی، ازدواج کرد.
وزیر دفاع
او هنگام تأسیس نیروهای مسلح انقلابی در اکتبر ۱۹۵۹ به عنوان وزیر منصوب شد و تا فوریه ۲۰۰۸ در این سمت خدمت کرد.
عضو رهبری ملی سازمانهای انقلابی یکپارچه
رائول کاسترو روس عضو رهبری ملی سازمانهای انقلابی یکپارچه (تأسیس ژوئیه ۱۹۶۱؛ انحلال مارس ۱۹۶۲) و حزب متحد انقلاب سوسیالیستی کوبا (تأسیس مارس ۱۹۶۲؛ انحلال اکتبر ۱۹۶۵) بود.
دبیر دوم حزب کمونیست کوبا
او از زمان تشکیل حزب در اکتبر ۱۹۶۵، به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا و دبیر دوم دفتر سیاسی آن خدمت کرد.
معاون اول رئیسجمهور کوبا
او زمانی که شورای دولتی کوبا در مجلس ملی قدرت مردم و شورای وزیران در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد، به عنوان معاون اول رئیسجمهور خدمت کرد.
کنترل موقت بر ریاستجمهوری
در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۶، کارلوس والنسیاگا، منشی شخصی فیدل کاسترو، در تلویزیون دولتی اعلام کرد که فیدل کاسترو به طور موقت وظایف دبیر اول حزب کمونیست کوبا (رئیس حزب)، رئیس شورای دولتی کوبا (رئیس دولت)، رئیس شورای وزیران کوبا (نخستوزیر) و فرمانده کل نیروهای مسلح را در حالی که تحت عمل جراحی روده برای ترمیم خونریزی گوارشی قرار داشت و دوران نقاهت را سپری میکرد، به رائول کاسترو واگذار میکند.
شانزدهمین رئیسجمهور کوبا
پس از به دست گرفتن آنچه که در سال ۲۰۰۶ به عنوان کنترل موقت بر ریاستجمهوری تصور میشد، در ۲۴ فوریه ۲۰۰۸ رائول کاسترو در جریان یک جلسه قانونگذاری که در کاخ کنوانسیونهای کوبا در هاوانا برگزار شد، به عنوان رئیس جدید شورای دولتی و رئیس شورای وزیران انتخاب شد.
دبیر اول حزب کمونیست کوبا
رائول کاسترو به دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست تبدیل شد (از ۱۹ آوریل ۲۰۱۱ در این سمت است).
پارلمان کوبا رائول کاسترو را برای یک دوره پنج ساله جدید به عنوان رئیسجمهور منصوب کرد
در ۲۴ فوریه ۲۰۱۳، پارلمان کوبا رائول کاسترو را برای یک دوره پنج ساله جدید به عنوان رئیسجمهور منصوب کرد و میگل دیاز-کانل را به عنوان معاون اول او برگزید. کاسترو در همان روز اعلام کرد که پس از پایان دومین دوره ریاستجمهوریاش در سال ۲۰۱۸ از قدرت کنارهگیری خواهد کرد.
کوبا و ایالات متحده رسماً روابط دیپلماتیک کامل را از سر گرفتند
در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۵، کوبا و ایالات متحده رسماً روابط دیپلماتیک کامل خود را از سر گرفتند و بخشهای «منافع کوبا» در واشینگتن دی.سی. و «منافع ایالات متحده» در هاوانا به سفارتخانه ارتقا یافتند (این سفارتخانهها پیشتر در سال ۱۹۶۱، پس از آنکه کوبا به متحد نزدیک اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شد، منحل شده بودند).
کنارهگیری کاسترو از قدرت
میگل دیاز-کانل در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸ به عنوان رئیسجمهور کوبا (رئیس شورای دولتی) قدرت را در دست گرفت. رائول کاسترو همچنان به عنوان دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست باقی ماند.