تغییر رنگ

این مجسمه به سرعت به یک نقطه عطف تبدیل شد. در ابتدا، رنگ آن مسی کدر بود، اما اندکی پس از سال ۱۹۰۰، یک پتینه‌ی سبز که «زنگار مس» (وردیگری) نیز نامیده می‌شود و ناشی از اکسیداسیون پوسته مسی است، شروع به گسترش کرد. در اوایل سال ۱۹۰۲ در مطبوعات به آن اشاره شد؛ تا سال ۱۹۰۶، تمام مجسمه را پوشانده بود. کنگره با این باور که این پتینه نشانه خوردگی است، مبلغ ۶۲,۸۰۰ دلار آمریکا (معادل ۱,۷۸۷,۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹) را برای تعمیرات مختلف و رنگ‌آمیزی داخل و خارج مجسمه تصویب کرد. اعتراض عمومی قابل توجهی علیه رنگ‌آمیزی پیشنهادی نمای بیرونی صورت گرفت. سپاه مهندسی ارتش پتینه را از نظر هرگونه اثر مخرب بر مجسمه بررسی کرد و به این نتیجه رسید که این لایه از پوسته محافظت می‌کند، «خطوط مجسمه را نرم‌تر کرده و آن را زیبا ساخته است.» مجسمه تنها از داخل رنگ‌آمیزی شد. سپاه مهندسی همچنین یک آسانسور نصب کرد تا بازدیدکنندگان را از پایه به بالای سکو ببرد.

ممکن است دارای خطا باشد.