Dziś - Co się stało? 19 April

Aulus Witeliusz był cesarzem rzymskim przez osiem miesięcy, od 19 kwietnia do 20 grudnia 69 roku n.e. Witeliusz został ogłoszony cesarzem po szybkiej sukcesji poprzednich cesarzy, Galby i Otona, w roku wojny domowej znanym jako rok czterech cesarzy. Jego roszczenia do tronu zostały wkrótce zakwestionowane przez legiony stacjonujące we wschodnich prowincjach, które zamiast niego ogłosiły cesarzem swojego dowódcę, Wespazjana. Wybuchła wojna, która doprowadziła do druzgocącej klęski Witeliusza w drugiej bitwie pod Bedriacum w północnych Włoszech. Gdy zdał sobie sprawę, że jego poparcie słabnie, Witeliusz przygotował się do abdykacji na rzecz Wespazjana. Nie pozwolili mu na to jego zwolennicy, co doprowadziło do brutalnej bitwy o Rzym między siłami Witeliusza a armiami Wespazjana. Został stracony w Rzymie przez żołnierzy Wespazjana 20 grudnia 69 roku.

Aureus of Vitellius

Kontynuuj w Storyteller

Gdy stany wysyłały pułki Unii na południe, 19 kwietnia tłumy w Baltimore, kontrolujące połączenia kolejowe, zaatakowały wojska Unii przesiadające się do innych pociągów. Grupy lokalnych przywódców spaliły później kluczowe mosty kolejowe prowadzące do stolicy, a armia odpowiedziała aresztowaniem lokalnych urzędników z Maryland. Lincoln zawiesił prawo habeas corpus tam, gdzie było to konieczne dla bezpieczeństwa wojsk próbujących dotrzeć do Waszyngtonu. John Merryman, jeden z urzędników z Maryland utrudniających przemieszczanie się wojsk USA, złożył petycję do prezesa Sądu Najwyższego Rogera B. Taneya o wydanie nakazu habeas corpus. W czerwcu Taney, orzekając jedynie dla niższego sądu okręgowego w sprawie ex parte Merryman, wydał nakaz, który jego zdaniem mógł zostać zawieszony tylko przez Kongres. Lincoln obstawał przy polityce zawieszenia w wybranych obszarach.

19 kwietnia 1906 roku Pierre Curie zginął w wypadku drogowym. Przechodząc przez Rue Dauphine w ulewnym deszczu, został potrącony przez powóz konny i wpadł pod jego koła, co spowodowało pęknięcie czaszki. Curie była zdruzgotana śmiercią męża.

Pierre Curie

Kontynuuj w Storyteller

W 1910 roku Ehrlich i Hata ogłosili swoje odkrycie, które nazwali lekiem „606”, na Kongresie Medycyny Wewnętrznej w Wiesbaden.

Paul Ehrlich and Sahachiro Hata

Kontynuuj w Storyteller

19 kwietnia 1915 roku Dżewdet-bej zażądał, aby miasto Wan natychmiast dostarczyło mu 4000 żołnierzy pod pretekstem poboru. Jednak dla ludności ormiańskiej było jasne, że jego celem jest wymordowanie zdolnych do walki mężczyzn z Wan, aby miasto nie miało obrońców. Dżewdet-bej użył już wcześniej swojego oficjalnego nakazu w pobliskich wioskach, rzekomo w celu poszukiwania broni, a w rzeczywistości w celu rozpoczęcia masowych mordów. Ormianie zaoferowali pięciuset żołnierzy i pieniądze na zwolnienie z reszty służby, aby zyskać na czasie, ale Dżewdet-bej oskarżył Ormian o „bunt” i zapewnił o swojej determinacji, by go „zmiażdżyć” za wszelką cenę. „Jeśli buntownicy oddadzą choć jeden strzał”, oświadczył, „zabiję każdego chrześcijańskiego mężczyznę, kobietę i” (wskazując na swoje kolano) „każde dziecko, aż dotąd”.

19 kwietnia siły rumuńskie zajęły Nagykároly.

W 1944 roku, w obliczu gwałtownego pogarszania się sytuacji Japonii na Pacyfiku, Cesarska Armia Japońska zmobilizowała ponad 500 000 żołnierzy i rozpoczęła operację Ichi-Go, swoją największą ofensywę podczas II wojny światowej, mającą na celu zaatakowanie amerykańskich baz lotniczych w Chinach oraz połączenie linii kolejowych między Mandżurią a Wietnamem. Doprowadziło to do okupacji przez Japonię głównych miast w prowincjach Hunan, Henan i Guangxi.

Operation Ichi-Go Image

Kontynuuj w Storyteller

19 kwietnia 1944 roku drugi seryjny Lockheed Constellation, pilotowany przez Howarda Hughesa i prezesa TWA Jacka Frye'a, przeleciał z Burbank w Kalifornii do Waszyngtonu w 6 godzin i 57 minut (2300 mil – 330,9 mil na godzinę).

Brytyjska 11. Dywizja Pancerna znalazła około 60 000 więźniów (90 procent Żydów) podczas wyzwalania Bergen-Belsen, a także 13 000 niepogrzebanych zwłok; kolejne 10 000 osób zmarło z powodu tyfusu lub niedożywienia w ciągu kolejnych tygodni. Korespondent wojenny BBC, Richard Dimbleby, opisał sceny, które powitały go i armię brytyjską w Belsen, w raporcie tak drastycznym, że BBC odmówiło jego emisji przez cztery dni, a zrobiło to dopiero 19 kwietnia, po tym jak Dimbleby zagroził rezygnacją.

Do 19 kwietnia Armia Czerwona rozpoczęła okrążanie miasta.

Do 19 kwietnia 1961 roku rząd kubański schwytał lub zabił najeźdźców, a Kennedy został zmuszony do negocjowania uwolnienia 1189 ocalałych. Dwadzieścia miesięcy później Kuba uwolniła schwytanych emigrantów w zamian za żywność i leki o wartości 53 milionów dolarów.

Ostatnia misja ataku powietrznego (o kryptonimie Mad Dog Flight) składała się z pięciu samolotów B-26, z których cztery były pilotowane przez amerykańskie załogi kontraktowe CIA oraz ochotników z Gwardii Powietrznej Alabamy. Jeden FAR Sea Fury (pilotowany przez Douglasa Rudda) i dwa FAR T-33 (pilotowane przez Rafaela del Pino i Alvaro Prendesa) zestrzeliły dwa z tych B-26, zabijając czterech amerykańskich lotników. Patrole powietrzne były wykonywane przez odrzutowce Douglas A4D-2N Skyhawk ze szwadronu VA-34 operującego z lotniskowca USS Essex, z usuniętymi oznaczeniami narodowymi i innymi. Loty wykonywano w celu dodania otuchy żołnierzom i pilotom Brygady oraz zastraszenia sił rządu kubańskiego bez bezpośredniego angażowania się w działania wojenne.

19 kwietnia 1961 r. co najmniej siedmiu Kubańczyków oraz dwóch obywateli USA wynajętych przez CIA (Angus K. McNair i Howard F. Anderson) zostało straconych w prowincji Pinar del Rio po dwudniowym procesie.

Późnym wieczorem 19 kwietnia niszczyciele USS Eaton (o kryptonimie Santiago) i USS Murray (o kryptonimie Tampico) wpłynęły do Zatoki Świń (Cochinos Bay), aby ewakuować wycofujących się żołnierzy Brygady z plaż, zanim ostrzał z czołgów armii kubańskiej zmusił komandora Crutchfielda do zarządzenia odwrotu.

Jego pierwsza podróż zagraniczna odbyła się wraz z rodzicami do Włoch w 1985 roku.

Twierdzi się, że Escobar wspierał szturm na kolumbijski Sąd Najwyższy w 1985 roku, przeprowadzony przez lewicowych partyzantów z Ruchu 19 Kwietnia, znanego również jako M-19. Oblężenie, będące odwetem motywowanym badaniem przez Sąd Najwyższy konstytucyjności traktatu ekstradycyjnego Kolumbii z USA, doprowadziło do zamordowania połowy sędziów sądu. M-19 otrzymał zapłatę za włamanie się do Pałacu i spalenie wszystkich dokumentów oraz akt dotyczących Los Extraditables, grupy przemytników kokainy, którym groziła ekstradycja do USA przez rząd kolumbijski. Escobar był wymieniony jako członek Los Extraditables. Wzięto również zakładników w celu negocjacji ich uwolnienia, co pomogło zapobiec ekstradycji Los Extraditables do USA za ich przestępstwa.

Trisha Meili wybrała się na regularny bieg do Central Parku krótko przed 21:00. Podczas biegu została powalona, wciągnięta prawie 300 stóp (91 m) z drogi i brutalnie zaatakowana. Została zgwałcona i pobita niemal na śmierć. Około cztery godziny później, o 1:30 w nocy, znaleziono ją nagą, zakneblowaną, związaną oraz pokrytą błotem i krwią w płytkim wąwozie w zalesionej części parku, około 300 stóp na północ od ścieżki zwanej 102nd Street Crossing. Pierwszy policjant, który ją zobaczył, powiedział: „Była pobita tak dotkliwie, jak nikt, kogo kiedykolwiek widziałem. Wyglądała, jakby była torturowana”.

Dopiero o 1:30 w nocy znaleziono biegaczkę w rejonie North Woods. Została wciągnięta na północ około 300 stóp (ok. 90 metrów) od ścieżki znanej jako 102nd Street Crossing; ślad jej stóp wleczonych przez trawę był tak wyraźny, że można go było sfotografować. Miał 18 cali szerokości. W trawie nie było śladów stóp wielu sprawców. Została brutalnie pobita, tracąc dużo krwi i doznając złamań czaszki; później ujawniono, że została zgwałcona.

Michael Vigna, kolarz wyczynowy, nękany około 21:05 przez grupę, z której jeden próbował go uderzyć. Antonio Diaz, 52-letni mężczyzna spacerujący w parku w pobliżu 105. ulicy, został około 21:15 powalony na ziemię przez nastolatków, którzy ukradli jego torbę z jedzeniem i butelkę piwa. Pozostawiono go nieprzytomnego, ale wkrótce znalazł go policjant. Gerald Malone i Patricia Dean, jadący na rowerze tandemowym, zostali zaatakowani na East Drive na południe od 102. ulicy około 21:15 przez chłopców, którzy próbowali ich zatrzymać i złapać Dean; para wezwała policję po dotarciu do budki telefonicznej.

O 21:00, 19 kwietnia 1989 roku, grupa szacowana na 30–32 nastolatków mieszkających w East Harlem weszła do nowojorskiego Central Parku przez wejście w Harlemie, w pobliżu Central Park North. Część grupy dokonała kilku ataków, napaści i rabunków na osoby spacerujące, jadące na rowerach lub biegające w najbardziej wysuniętej na północ części parku oraz w pobliżu zbiornika wodnego, a ofiary zaczęły zgłaszać incydenty policji. W rejonie North Woods, między 105. a 102. ulicą, zgłoszono ataki na kilku rowerzystów, rzucanie kamieniami w taksówkę oraz atak na przechodnia, którego okradziono z jedzenia i piwa, pozostawiając go nieprzytomnego. Nastolatkowie przemieszczali się na południe wzdłuż East Drive i 97th Street transverse między 21:00 a 22:00.

David Lewis, bankier, zaatakowany i okradziony około 21:25–21:40 Robert Garner, zaatakowany około 21:30 David Good, zaatakowany około 21:47 John Loughlin, 40-letni nauczyciel, ciężko pobity i kopany około 21:40–21:50 w pobliżu zbiornika wodnego i pozostawiony nieprzytomny. Skradziono mu również Walkmana i inne przedmioty.

Policja została wysłana na miejsce o 21:30 i zareagowała, używając skuterów oraz nieoznakowanych radiowozów. Przez całą noc zatrzymano około 20 nastolatków. Około 22:15 na rogu Central Park West i 102. ulicy aresztowano Raymonda Santanę (14 lat) i Kevina Richardsona (14 lat) wraz z trzema innymi nastolatkami. Steven Lopez (14 lat) został aresztowany wraz z tą grupą w ciągu godziny od pierwszych zgłoszeń o atakach. Był również przesłuchiwany.

Przynajmniej część grupy udała się dalej na południe w rejon zbiornika wodnego, gdzie czterech biegających mężczyzn zostało zaatakowanych przez kilku młodzieńców. Wśród ofiar był John Loughlin, 40-letni nauczyciel, który został ciężko pobity i okradziony między 21:40 a 21:50. Uderzono go w głowę rurą i kijem, co na krótko pozbawiło go przytomności. Podczas przesłuchania przedprocesowego w październiku 1989 roku policjant zeznał, że kiedy znaleziono Loughlina, krwawił tak mocno, że „wyglądał, jakby został zanurzony w wiadrze krwi”.

Państwowe nabożeństwo żałobne odbyło się w Opactwie Westminsterskim 19 kwietnia 2002 roku.

Johnson zagrał swoją pierwszą główną rolę w spin-offie Król Skorpion (2002).

Podczas półfinału Copa del Rey przeciwko Getafe 18 kwietnia strzelił gola niezwykle podobnego do bramki Maradony w ćwierćfinale Mistrzostw Świata FIFA 1986, znanej jako Gol Stulecia. Messi przejął piłkę na prawej stronie blisko linii środkowej, przebiegł 60 metrów i minął pięciu obrońców, po czym strzelił gola z ostrego kąta, dokładnie tak, jak zrobił to Maradona.

Messi making his Maradona-esque run against Getafe in April 2007

Kontynuuj w Storyteller

Totti doznał kontuzji prawego kolana kończącej sezon podczas zremisowanego 1:1 meczu z Livorno 19 kwietnia.

19 kwietnia 2011 roku Castro zrezygnował z członkostwa w Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Kuby, ustępując tym samym ze stanowiska przywódcy partii. Jego następcą został Raúl. Nie pełniąc już żadnej oficjalnej funkcji w rządzie kraju, przyjął rolę starszego męża stanu.

Raúl Castro został Pierwszym Sekretarzem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii (urzęduje od 19 kwietnia 2011 r.).

19 kwietnia Facebook zmodyfikował swoje logo, usuwając delikatną niebieską linię u dołu ikony „F”. Litera F przesunęła się bliżej krawędzi pudełka.

19 kwietnia 2017 roku o godzinie 3:05 czasu EDT, pięć dni po tym, jak Hernandez został uniewinniony z zarzutów dotyczących podwójnego zabójstwa Daniela de Abreu i Safiro Furtado w Bostonie w 2012 roku, strażnicy więzienni znaleźli Hernandeza powieszonego na prześcieradłach w oknie jego celi w zakładzie karnym Souza-Baranowski w Lancaster w stanie Massachusetts. Został przewieziony do szpitala UMass Memorial Hospital-Leominster, gdzie o godzinie 4:07 stwierdzono zgon. W ciągu trzydziestu godzin przed śmiercią palił K2, narkotyk powiązany z psychozą.

Miguel Díaz-Canel objął urząd prezydenta Kuby (przewodniczącego Rady Państwa) 19 kwietnia 2018 r. Raúl Castro pozostaje pierwszym sekretarzem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Kuby.

19 kwietnia 2018 roku Dżeenbekow zwolnił premiera Sapara Isakowa i jego rząd po przegłosowaniu wotum nieufności przez parlament Kirgistanu.

Wasilij Tatiszczew urodził się w Rosji w XVII wieku.

Adrian Haworth urodził się w Hull w Anglii pod koniec XVIII wieku.

Niemiecki waltornista i kompozytor, Georg Abraham Schneider, urodził się w Darmstadt w Niemczech.

Aulus Witeliusz był cesarzem rzymskim przez osiem miesięcy, od 19 kwietnia do 20 grudnia 69 roku n.e. Witeliusz został ogłoszony cesarzem po szybkiej sukcesji poprzednich cesarzy, Galby i Otona, w roku wojny domowej znanym jako rok czterech cesarzy. Jego roszczenia do tronu zostały wkrótce zakwestionowane przez legiony stacjonujące we wschodnich prowincjach, które zamiast niego ogłosiły cesarzem swojego dowódcę, Wespazjana. Wybuchła wojna, która doprowadziła do druzgocącej klęski Witeliusza w drugiej bitwie pod Bedriacum w północnych Włoszech. Gdy zdał sobie sprawę, że jego poparcie słabnie, Witeliusz przygotował się do abdykacji na rzecz Wespazjana. Nie pozwolili mu na to jego zwolennicy, co doprowadziło do brutalnej bitwy o Rzym między siłami Witeliusza a armiami Wespazjana. Został stracony w Rzymie przez żołnierzy Wespazjana 20 grudnia 69 roku.

Aureus of Vitellius

Kontynuuj w Storyteller

Gdy stany wysyłały pułki Unii na południe, 19 kwietnia tłumy w Baltimore, kontrolujące połączenia kolejowe, zaatakowały wojska Unii przesiadające się do innych pociągów. Grupy lokalnych przywódców spaliły później kluczowe mosty kolejowe prowadzące do stolicy, a armia odpowiedziała aresztowaniem lokalnych urzędników z Maryland. Lincoln zawiesił prawo habeas corpus tam, gdzie było to konieczne dla bezpieczeństwa wojsk próbujących dotrzeć do Waszyngtonu. John Merryman, jeden z urzędników z Maryland utrudniających przemieszczanie się wojsk USA, złożył petycję do prezesa Sądu Najwyższego Rogera B. Taneya o wydanie nakazu habeas corpus. W czerwcu Taney, orzekając jedynie dla niższego sądu okręgowego w sprawie ex parte Merryman, wydał nakaz, który jego zdaniem mógł zostać zawieszony tylko przez Kongres. Lincoln obstawał przy polityce zawieszenia w wybranych obszarach.

19 kwietnia 1906 roku Pierre Curie zginął w wypadku drogowym. Przechodząc przez Rue Dauphine w ulewnym deszczu, został potrącony przez powóz konny i wpadł pod jego koła, co spowodowało pęknięcie czaszki. Curie była zdruzgotana śmiercią męża.

Pierre Curie

Kontynuuj w Storyteller

W 1910 roku Ehrlich i Hata ogłosili swoje odkrycie, które nazwali lekiem „606”, na Kongresie Medycyny Wewnętrznej w Wiesbaden.

Paul Ehrlich and Sahachiro Hata

Kontynuuj w Storyteller

19 kwietnia 1915 roku Dżewdet-bej zażądał, aby miasto Wan natychmiast dostarczyło mu 4000 żołnierzy pod pretekstem poboru. Jednak dla ludności ormiańskiej było jasne, że jego celem jest wymordowanie zdolnych do walki mężczyzn z Wan, aby miasto nie miało obrońców. Dżewdet-bej użył już wcześniej swojego oficjalnego nakazu w pobliskich wioskach, rzekomo w celu poszukiwania broni, a w rzeczywistości w celu rozpoczęcia masowych mordów. Ormianie zaoferowali pięciuset żołnierzy i pieniądze na zwolnienie z reszty służby, aby zyskać na czasie, ale Dżewdet-bej oskarżył Ormian o „bunt” i zapewnił o swojej determinacji, by go „zmiażdżyć” za wszelką cenę. „Jeśli buntownicy oddadzą choć jeden strzał”, oświadczył, „zabiję każdego chrześcijańskiego mężczyznę, kobietę i” (wskazując na swoje kolano) „każde dziecko, aż dotąd”.

19 kwietnia siły rumuńskie zajęły Nagykároly.

W 1944 roku, w obliczu gwałtownego pogarszania się sytuacji Japonii na Pacyfiku, Cesarska Armia Japońska zmobilizowała ponad 500 000 żołnierzy i rozpoczęła operację Ichi-Go, swoją największą ofensywę podczas II wojny światowej, mającą na celu zaatakowanie amerykańskich baz lotniczych w Chinach oraz połączenie linii kolejowych między Mandżurią a Wietnamem. Doprowadziło to do okupacji przez Japonię głównych miast w prowincjach Hunan, Henan i Guangxi.

Operation Ichi-Go Image

Kontynuuj w Storyteller

19 kwietnia 1944 roku drugi seryjny Lockheed Constellation, pilotowany przez Howarda Hughesa i prezesa TWA Jacka Frye'a, przeleciał z Burbank w Kalifornii do Waszyngtonu w 6 godzin i 57 minut (2300 mil – 330,9 mil na godzinę).

Brytyjska 11. Dywizja Pancerna znalazła około 60 000 więźniów (90 procent Żydów) podczas wyzwalania Bergen-Belsen, a także 13 000 niepogrzebanych zwłok; kolejne 10 000 osób zmarło z powodu tyfusu lub niedożywienia w ciągu kolejnych tygodni. Korespondent wojenny BBC, Richard Dimbleby, opisał sceny, które powitały go i armię brytyjską w Belsen, w raporcie tak drastycznym, że BBC odmówiło jego emisji przez cztery dni, a zrobiło to dopiero 19 kwietnia, po tym jak Dimbleby zagroził rezygnacją.

Do 19 kwietnia Armia Czerwona rozpoczęła okrążanie miasta.

Do 19 kwietnia 1961 roku rząd kubański schwytał lub zabił najeźdźców, a Kennedy został zmuszony do negocjowania uwolnienia 1189 ocalałych. Dwadzieścia miesięcy później Kuba uwolniła schwytanych emigrantów w zamian za żywność i leki o wartości 53 milionów dolarów.

Ostatnia misja ataku powietrznego (o kryptonimie Mad Dog Flight) składała się z pięciu samolotów B-26, z których cztery były pilotowane przez amerykańskie załogi kontraktowe CIA oraz ochotników z Gwardii Powietrznej Alabamy. Jeden FAR Sea Fury (pilotowany przez Douglasa Rudda) i dwa FAR T-33 (pilotowane przez Rafaela del Pino i Alvaro Prendesa) zestrzeliły dwa z tych B-26, zabijając czterech amerykańskich lotników. Patrole powietrzne były wykonywane przez odrzutowce Douglas A4D-2N Skyhawk ze szwadronu VA-34 operującego z lotniskowca USS Essex, z usuniętymi oznaczeniami narodowymi i innymi. Loty wykonywano w celu dodania otuchy żołnierzom i pilotom Brygady oraz zastraszenia sił rządu kubańskiego bez bezpośredniego angażowania się w działania wojenne.

19 kwietnia 1961 r. co najmniej siedmiu Kubańczyków oraz dwóch obywateli USA wynajętych przez CIA (Angus K. McNair i Howard F. Anderson) zostało straconych w prowincji Pinar del Rio po dwudniowym procesie.

Późnym wieczorem 19 kwietnia niszczyciele USS Eaton (o kryptonimie Santiago) i USS Murray (o kryptonimie Tampico) wpłynęły do Zatoki Świń (Cochinos Bay), aby ewakuować wycofujących się żołnierzy Brygady z plaż, zanim ostrzał z czołgów armii kubańskiej zmusił komandora Crutchfielda do zarządzenia odwrotu.

Jego pierwsza podróż zagraniczna odbyła się wraz z rodzicami do Włoch w 1985 roku.

Twierdzi się, że Escobar wspierał szturm na kolumbijski Sąd Najwyższy w 1985 roku, przeprowadzony przez lewicowych partyzantów z Ruchu 19 Kwietnia, znanego również jako M-19. Oblężenie, będące odwetem motywowanym badaniem przez Sąd Najwyższy konstytucyjności traktatu ekstradycyjnego Kolumbii z USA, doprowadziło do zamordowania połowy sędziów sądu. M-19 otrzymał zapłatę za włamanie się do Pałacu i spalenie wszystkich dokumentów oraz akt dotyczących Los Extraditables, grupy przemytników kokainy, którym groziła ekstradycja do USA przez rząd kolumbijski. Escobar był wymieniony jako członek Los Extraditables. Wzięto również zakładników w celu negocjacji ich uwolnienia, co pomogło zapobiec ekstradycji Los Extraditables do USA za ich przestępstwa.

Trisha Meili wybrała się na regularny bieg do Central Parku krótko przed 21:00. Podczas biegu została powalona, wciągnięta prawie 300 stóp (91 m) z drogi i brutalnie zaatakowana. Została zgwałcona i pobita niemal na śmierć. Około cztery godziny później, o 1:30 w nocy, znaleziono ją nagą, zakneblowaną, związaną oraz pokrytą błotem i krwią w płytkim wąwozie w zalesionej części parku, około 300 stóp na północ od ścieżki zwanej 102nd Street Crossing. Pierwszy policjant, który ją zobaczył, powiedział: „Była pobita tak dotkliwie, jak nikt, kogo kiedykolwiek widziałem. Wyglądała, jakby była torturowana”.

Dopiero o 1:30 w nocy znaleziono biegaczkę w rejonie North Woods. Została wciągnięta na północ około 300 stóp (ok. 90 metrów) od ścieżki znanej jako 102nd Street Crossing; ślad jej stóp wleczonych przez trawę był tak wyraźny, że można go było sfotografować. Miał 18 cali szerokości. W trawie nie było śladów stóp wielu sprawców. Została brutalnie pobita, tracąc dużo krwi i doznając złamań czaszki; później ujawniono, że została zgwałcona.

Michael Vigna, kolarz wyczynowy, nękany około 21:05 przez grupę, z której jeden próbował go uderzyć. Antonio Diaz, 52-letni mężczyzna spacerujący w parku w pobliżu 105. ulicy, został około 21:15 powalony na ziemię przez nastolatków, którzy ukradli jego torbę z jedzeniem i butelkę piwa. Pozostawiono go nieprzytomnego, ale wkrótce znalazł go policjant. Gerald Malone i Patricia Dean, jadący na rowerze tandemowym, zostali zaatakowani na East Drive na południe od 102. ulicy około 21:15 przez chłopców, którzy próbowali ich zatrzymać i złapać Dean; para wezwała policję po dotarciu do budki telefonicznej.

O 21:00, 19 kwietnia 1989 roku, grupa szacowana na 30–32 nastolatków mieszkających w East Harlem weszła do nowojorskiego Central Parku przez wejście w Harlemie, w pobliżu Central Park North. Część grupy dokonała kilku ataków, napaści i rabunków na osoby spacerujące, jadące na rowerach lub biegające w najbardziej wysuniętej na północ części parku oraz w pobliżu zbiornika wodnego, a ofiary zaczęły zgłaszać incydenty policji. W rejonie North Woods, między 105. a 102. ulicą, zgłoszono ataki na kilku rowerzystów, rzucanie kamieniami w taksówkę oraz atak na przechodnia, którego okradziono z jedzenia i piwa, pozostawiając go nieprzytomnego. Nastolatkowie przemieszczali się na południe wzdłuż East Drive i 97th Street transverse między 21:00 a 22:00.

David Lewis, bankier, zaatakowany i okradziony około 21:25–21:40 Robert Garner, zaatakowany około 21:30 David Good, zaatakowany około 21:47 John Loughlin, 40-letni nauczyciel, ciężko pobity i kopany około 21:40–21:50 w pobliżu zbiornika wodnego i pozostawiony nieprzytomny. Skradziono mu również Walkmana i inne przedmioty.

Policja została wysłana na miejsce o 21:30 i zareagowała, używając skuterów oraz nieoznakowanych radiowozów. Przez całą noc zatrzymano około 20 nastolatków. Około 22:15 na rogu Central Park West i 102. ulicy aresztowano Raymonda Santanę (14 lat) i Kevina Richardsona (14 lat) wraz z trzema innymi nastolatkami. Steven Lopez (14 lat) został aresztowany wraz z tą grupą w ciągu godziny od pierwszych zgłoszeń o atakach. Był również przesłuchiwany.

Przynajmniej część grupy udała się dalej na południe w rejon zbiornika wodnego, gdzie czterech biegających mężczyzn zostało zaatakowanych przez kilku młodzieńców. Wśród ofiar był John Loughlin, 40-letni nauczyciel, który został ciężko pobity i okradziony między 21:40 a 21:50. Uderzono go w głowę rurą i kijem, co na krótko pozbawiło go przytomności. Podczas przesłuchania przedprocesowego w październiku 1989 roku policjant zeznał, że kiedy znaleziono Loughlina, krwawił tak mocno, że „wyglądał, jakby został zanurzony w wiadrze krwi”.

Państwowe nabożeństwo żałobne odbyło się w Opactwie Westminsterskim 19 kwietnia 2002 roku.

Johnson zagrał swoją pierwszą główną rolę w spin-offie Król Skorpion (2002).

Podczas półfinału Copa del Rey przeciwko Getafe 18 kwietnia strzelił gola niezwykle podobnego do bramki Maradony w ćwierćfinale Mistrzostw Świata FIFA 1986, znanej jako Gol Stulecia. Messi przejął piłkę na prawej stronie blisko linii środkowej, przebiegł 60 metrów i minął pięciu obrońców, po czym strzelił gola z ostrego kąta, dokładnie tak, jak zrobił to Maradona.

Messi making his Maradona-esque run against Getafe in April 2007

Kontynuuj w Storyteller

Totti doznał kontuzji prawego kolana kończącej sezon podczas zremisowanego 1:1 meczu z Livorno 19 kwietnia.

19 kwietnia 2011 roku Castro zrezygnował z członkostwa w Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Kuby, ustępując tym samym ze stanowiska przywódcy partii. Jego następcą został Raúl. Nie pełniąc już żadnej oficjalnej funkcji w rządzie kraju, przyjął rolę starszego męża stanu.

Raúl Castro został Pierwszym Sekretarzem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii (urzęduje od 19 kwietnia 2011 r.).

19 kwietnia Facebook zmodyfikował swoje logo, usuwając delikatną niebieską linię u dołu ikony „F”. Litera F przesunęła się bliżej krawędzi pudełka.

19 kwietnia 2017 roku o godzinie 3:05 czasu EDT, pięć dni po tym, jak Hernandez został uniewinniony z zarzutów dotyczących podwójnego zabójstwa Daniela de Abreu i Safiro Furtado w Bostonie w 2012 roku, strażnicy więzienni znaleźli Hernandeza powieszonego na prześcieradłach w oknie jego celi w zakładzie karnym Souza-Baranowski w Lancaster w stanie Massachusetts. Został przewieziony do szpitala UMass Memorial Hospital-Leominster, gdzie o godzinie 4:07 stwierdzono zgon. W ciągu trzydziestu godzin przed śmiercią palił K2, narkotyk powiązany z psychozą.

Miguel Díaz-Canel objął urząd prezydenta Kuby (przewodniczącego Rady Państwa) 19 kwietnia 2018 r. Raúl Castro pozostaje pierwszym sekretarzem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Kuby.

19 kwietnia 2018 roku Dżeenbekow zwolnił premiera Sapara Isakowa i jego rząd po przegłosowaniu wotum nieufności przez parlament Kirgistanu.

Wasilij Tatiszczew urodził się w Rosji w XVII wieku.

Adrian Haworth urodził się w Hull w Anglii pod koniec XVIII wieku.

Niemiecki waltornista i kompozytor, Georg Abraham Schneider, urodził się w Darmstadt w Niemczech.