Historia David Copperfield

W latach 1845–1848 Charles Dickens napisał fragmenty autobiografii, których urywki pokazał swojej żonie i Johnowi Forsterowi.

Charles Dickens

Kontynuuj w Storyteller

7 stycznia 1849 roku Dickens odwiedził Norwich i Yarmouth w Norfolk wraz z dwoma bliskimi przyjaciółmi, Johnem Leechem (1817–1864) i Markiem Lemonem (1809–1870). Leech był ilustratorem w „Punchu”, satyrycznym magazynie, oraz pierwszym ilustratorem „Opowieści wigilijnej” Dickensa w 1843 roku. Lemon był jednym z założycieli „Puncha”, a wkrótce potem współpracownikiem „Household Words”, tygodnika, który Dickens właśnie zakładał; w 1851 roku współtworzył z Dickensem farsę „Mr Nightingale's Diary”. Oba miasta, zwłaszcza to drugie, stały się ważne w powieści, a Dickens poinformował Forstera, że Yarmouth wydaje mu się „najdziwniejszym miejscem na świecie” i że „z pewnością spróbuje swoich sił w pisaniu o nim”. Podczas spaceru w okolicach Yarmouth Dickens zauważył znak wskazujący na małą miejscowość Blunderston, która w jego powieści stała się wioską „Blunderstone”, gdzie David się rodzi i spędza dzieciństwo.

Tydzień po przybyciu Charlesa do Yarmouth, jego szósty syn, Henry Fielding Dickens, otrzymał imię na cześć Henry'ego Fieldinga, jego ulubionego dawnego autora. Według Forstera, Dickens odnosi się do Fieldinga „jako swego rodzaju hołdu dla powieści, którą miał zamiar napisać”.

Jak zawsze u Dickensa, gdy rozpoczynał projekt pisarski, był wzburzony, melancholijny, „nawet bardziej niż przy zwyczajowych bólach porodowych innych powieści”; jak zawsze wahał się co do tytułu, a jego notatki robocze zawierają siedemnaście wariantów, w tym „Charles Copperfield”. Po kilku próbach zatrzymał się na „The Copperfield Survey of the World as it Rolled”, tytule, który zachował do 19 kwietnia. Kiedy Forster zauważył, że jego bohater, nazywany teraz Davidem, ma przestawione jego własne inicjały, Dickens był zaintrygowany i oświadczył, że jest to przejaw jego przeznaczenia. Nie był jeszcze pewien swojego pióra: „Chociaż wiem, co chcę zrobić, poruszam się ciężko jak wagon kolejowy” – powiedział Forsterowi.

Zmiany w szczegółach zachodzą podczas tworzenia: 22 sierpnia 1849 roku, podczas pobytu na wyspie Wight na wakacjach z rodziną, za radą Forstera zmienił motyw obsesji pana Dicka, drugoplanowej postaci w powieści. Motyw ten pierwotnie brzmiał „słoń w składzie porcelany”, a stał się „głową króla Karola” w nawiązaniu do dwusetnej rocznicy egzekucji Karola I Stuarta.

Mimo że był pochłonięty pisaniem powieści, Dickens postanowił stworzyć nowe czasopismo, „Household Words”, którego pierwszy numer ukazał się 31 marca 1850 roku. To trudne zadanie nie wydawało się jednak spowalniać pisania „Davida Copperfielda”: „Jestem zajęty jak pszczoła” – pisze radośnie do aktora Williama Macready'ego.

Jego trzecia córka urodziła się 16 sierpnia 1850 roku i otrzymała imię Dora Annie Dickens, takie samo jak pierwsza żona jego bohatera. Dziecko zmarło dziewięć miesięcy później, po wydaniu ostatniego odcinka i opublikowaniu książki.

Dickens ukończył swój rękopis 21 października 1850 roku i czuł się jednocześnie rozdarty i szczęśliwy, jak za każdym razem, gdy kończył powieść: „O, mój drogi Forsterze, gdybym miał powiedzieć choć połowę tego, co Copperfield sprawia, że czuję dziś wieczorem, jak dziwnie, nawet dla ciebie, zostałbym wywrócony na drugą stronę! Wydaje mi się, że wysyłam jakąś część siebie do Świata Cieni”.

„The Personal History, Adventures, Experience, and Observation of David Copperfield the Younger, of Blunderstone Rookery” była publikowana od 1 maja 1849 do 1 listopada 1850 roku (3 rozdziały miesięcznie) w 19 miesięcznych zeszytach po jednym szylingu, zawierających 32 strony tekstu i dwie ilustracje Hablota Knighta Browne'a („Phiz”), z okładką tytułową uproszczoną do „The Personal History of David Copperfield”. Ostatni zeszyt był numerem podwójnym. Po drugiej stronie Atlantyku John Wiley & Sons oraz G P Putnam opublikowali wydanie miesięczne, a następnie dwutomową wersję książkową.