زلزله ۳۶۵ کرت

در نبرد آنکارا در سال ۱۴۰۲، تیمور نیروهای عثمانی را شکست داد و بایزید اول را به اسارت گرفت و امپراتوری را دچار هرج و مرج کرد.

جنگ داخلی متعاقب آن، که به دوره فترت نیز معروف است، از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۱۳ ادامه یافت و پسران بایزید بر سر جانشینی با هم جنگیدند. این دوره زمانی پایان یافت که محمد اول به عنوان سلطان ظهور کرد و قدرت عثمانی را بازگرداند.

در ۲۰ ژوئیه، نیروی دریایی سلطنتی در نبرد لیسا شکست خورد. روز بعد، داوطلبان گاریبالدی یک نیروی اتریشی را در نبرد بتزکا شکست دادند و به سمت ترنتو حرکت کردند.

با این حال، همسر پل کروگر برای سفر بسیار بیمار بود و در آفریقای جنوبی ماند، جایی که در ۲۰ ژوئیه ۱۹۰۱ بدون دیدن دوباره همسرش درگذشت.

تا ۲۰ ژوئیه، آلمانی‌ها به خطوط شروع خود در آن سوی رود مارن عقب‌نشینی کرده بودند، در حالی که دستاورد کمی داشتند و ارتش آلمان هرگز ابتکار عمل را دوباره به دست نیاورد.

در ۲۰ ژوئیه، حدود ساعت ۳ بامداد، پس از یک بمباران شدید، پیاده‌نظام مجارستان شامل هر سه گروه از رودخانه تیسا عبور کردند و به مواضع رومانی حمله کردند.

در ۲۰ ژوئیه ۱۹۱۹، یک مرد سفیدپوست و یک مرد آمریکایی آفریقایی‌تبار در مورد جنگ جهانی اول بحث می‌کردند. دعوا بالا گرفت و مرد سیاه‌پوست اسلحه‌ای بیرون کشید و بی‌هدف به سمت خیابان شلیک کرد. برخی از گلوله‌ها به غیرنظامیان اصابت کرد، که یکی از آن‌ها به جورج دولز در خیابان ۱۲۷ شرقی، پلاک ۲۳۱، در حالی که در آپارتمان طبقه همکف خود بود، برخورد کرد. گلوله دیگری به هنریتا تیلور که روی پله‌های خانه در خیابان ۱۲۷ شرقی، پلاک ۲۲۸ نشسته بود، اصابت کرد. در حالی که آن دو به بیمارستان هارلم منتقل شدند، خبر شروع شورش پخش شد و وقتی پلیس به صحنه رسید، حدود هزار سیاه‌پوست در بلوک بین خیابان دوم و سوم حضور داشتند. هنگامی که پلیس تلاش کرد خیابان‌ها را پاکسازی کند، از ساختمان‌های اطراف به سمت آن‌ها شلیک شد.

در ۲۰ ژوئیه، در جبهه شمالی، ارتش مجارستان راکاماز و برخی روستاهای اطراف آن را تصرف کرد. نیروهای لشکرهای شانزدهم و دوم وناتوری رومانی به سرعت روستاها را پس گرفتند و روز بعد راکاماز را بازپس گرفتند. مجارها تلاش‌های خود را تجدید کردند و با پشتیبانی آتش توپخانه، راکاماز و دو روستای مجاور را بازپس گرفتند، اما نتوانستند از سرپل راکاماز خارج شوند.