Co się stało? July 1944 n.e.

Gdy Armia Czerwona zbliżała się w lipcu 1944 roku, SS zaczęło zamykać najbardziej wysunięte na wschód obozy koncentracyjne i ewakuować pozostałych więźniów na zachód do Auschwitz i obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Osobisty sekretarz Götha, Mietek Pemper, ostrzegł Schindlera o planach nazistów dotyczących zamknięcia wszystkich fabryk niezwiązanych bezpośrednio z wysiłkiem wojennym, w tym zakładu emalii Schindlera. Pemper zasugerował Schindlerowi, aby przestawił produkcję z naczyń kuchennych na granaty przeciwpancerne, aby ocalić życie żydowskich pracowników. Używając łapówek i swoich zdolności przekonywania, Schindler przekonał Götha i urzędników w Berlinie, aby pozwolili mu przenieść fabrykę i pracowników do Brünnlitz (czes. Brněnec) w Kraju Sudetów, oszczędzając im w ten sposób pewnej śmierci w komorach gazowych. Korzystając z nazwisk dostarczonych przez funkcjonariusza żydowskiej policji w getcie, Marcela Goldberga, Pemper sporządził i wpisał na maszynie listę 1200 Żydów – 1000 pracowników Schindlera i 200 więźniów z fabryki tekstyliów Juliusa Madritscha – którzy zostali wysłani do Brünnlitz w październiku 1944 roku.

Schindler's factory Brnenec Image

Kontynuuj w Storyteller

MFW został pierwotnie zaplanowany jako część porozumienia walutowego systemu z Bretton Woods w 1944 roku. Podczas Wielkiego Kryzysu kraje drastycznie podniosły bariery handlowe, próbując poprawić swoją podupadającą gospodarkę. Doprowadziło to do dewaluacji walut krajowych i spadku handlu światowego. To załamanie międzynarodowej współpracy walutowej stworzyło potrzebę nadzoru. Przedstawiciele 45 rządów spotkali się na konferencji w Bretton Woods w hotelu Mount Washington w Bretton Woods w stanie New Hampshire w Stanach Zjednoczonych, aby omówić ramy powojennej międzynarodowej współpracy gospodarczej oraz sposób odbudowy Europy.

Gold Room Bretton Woods Participating Nations Display Case - Bretton Woods ConferenceMount Washington Hotel

Kontynuuj w Storyteller

Na początku II wojny światowej John Maynard Keynes z brytyjskiego Ministerstwa Skarbu oraz Harry Dexter White z Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych niezależnie zaczęli rozwijać idee dotyczące ładu finansowego powojennego świata. (Patrz poniżej propozycja Keynesa dotycząca Międzynarodowej Unii Rozliczeniowej). Po negocjacjach między urzędnikami Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii oraz konsultacjach z niektórymi innymi aliantami, 21 kwietnia 1944 r. w wielu krajach alianckich opublikowano jednocześnie „Wspólne oświadczenie ekspertów w sprawie ustanowienia Międzynarodowego Funduszu Walutowego”. 25 maja 1944 r. rząd USA zaprosił kraje alianckie do wysłania przedstawicieli na międzynarodową konferencję walutową „w celu sformułowania konkretnych propozycji dotyczących Międzynarodowego Funduszu Walutowego i ewentualnie Banku Odbudowy i Rozwoju”. (Słowo „Międzynarodowy” zostało dodane do nazwy Banku dopiero pod koniec konferencji w Bretton Woods). Stany Zjednoczone zaprosiły również mniejszą grupę krajów do wysłania ekspertów na konferencję wstępną w Atlantic City w stanie New Jersey, aby opracować projekty propozycji na konferencję w Bretton Woods. Konferencja w Atlantic City odbyła się w dniach 15–30 czerwca 1944 r.

Konferencja odbyła się w dniach od 1 do 22 lipca 1944 roku. Podpisano porozumienia, które po ratyfikacji ustawodawczej przez rządy członkowskie ustanowiły Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (IBRD) oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW).

Bitwa o Imphal miała miejsce w regionie wokół miasta Imphal, stolicy stanu Manipur w północno-wschodnich Indiach, od 8 marca do 3 lipca 1944 roku. Armie japońskie próbowały zniszczyć siły alianckie w Imphal i najechać Indie, ale zostały odparte do Birmy z ciężkimi stratami.

Po przybyciu do RAF Northolt 4 czerwca 1944 r. otrzymał oficjalne powitanie oraz list o treści: „Mój drogi generale! Witaj na tych brzegach, wkrótce nastąpią wielkie wydarzenia militarne!”.

Armia Czerwona zaatakowała siły niemieckie na Ukrainie i we wschodniej Polsce. Operacje rozpoczęły się 13 lipca 1944 roku i trwały 47 dni.

Soviet Soldiers advancing in Lviv - "Lvov–Sandomierz Offensive"

Kontynuuj w Storyteller

Alianci dokonali inwazji na północną Francję, która trwała od D-Day do połowy lipca 1944 roku. W rezultacie Niemcy wycofali się na wschód w stronę Paryża.

U.S. soldiers march through Weymouth, Dorset, en route to board landing ships for the invasion of France

Kontynuuj w Storyteller

Banda Carità, specjalna jednostka utworzona w ramach 92. Legionu Czarnych Koszul, działała w Toskanii i Wenecji Euganejskiej. Stała się niesławna z powodu brutalnych represji, takich jak masakra na Piazza Tasso we Florencji w 1944 roku.

Monument in Piazza Tasso

Kontynuuj w Storyteller

Głównym celem konferencji było osiągnięcie porozumienia w sprawie MFW. Istniał wystarczający konsensus, aby konferencja mogła również osiągnąć porozumienie w sprawie IBRD. Wymagało to przedłużenia konferencji z pierwotnej daty zakończenia 19 lipca 1944 roku do 22 lipca.

W latach 1939–1945 istniało wiele planów zamachu na Hitlera, z których niektóre były zaawansowane. Najbardziej znany, zamach z 20 lipca 1944 roku, pochodził z wewnątrz Niemiec i był przynajmniej częściowo napędzany rosnącą perspektywą klęski Niemiec w wojnie.

20 July plot assassination attempt Image

Kontynuuj w Storyteller

Goebbels i Speer nadal wywierali nacisk na Hitlera, aby przestawił gospodarkę na tryb wojny totalnej.

W 1944 roku Amerykanie wysłali specjalnego wysłannika dyplomatycznego, zwanego Misją Dixie, do Komunistycznej Partii Chin.

Dixie Mission commander Colonel David D. Barrett and Mao Zedong in Yenan, 1944 - image

Kontynuuj w Storyteller

Japoński premier Hideki Tōjō podał się do dymisji 22 lipca 1944 roku.

23 lipca Goebbels został mianowany Pełnomocnikiem Rzeszy ds. Wojny Totalnej, odpowiedzialnym za maksymalizację siły roboczej dla Wehrmachtu i przemysłu zbrojeniowego kosztem sektorów gospodarki nieistotnych dla wysiłku wojennego.

Joseph Goebbels

Kontynuuj w Storyteller

Pierwszy duży obóz napotkany przez wojska alianckie, Majdanek, został odkryty wraz z komorami gazowymi przez nacierające wojska radzieckie 25 lipca 1944 roku.

Król Wiktor Emanuel zdymisjonował Mussoliniego 25 lipca i mianował marszałka Badoglio premierem. Badoglio rozpoczął negocjacje z aliantami, które doprowadziły do zawieszenia broni w Cassibile 3 września.

Pietro Badoglio

Kontynuuj w Storyteller

Sowieci utworzyli Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego, aby kontrolować terytorium Polski i zwalczać polską Armię Krajową.

Gdy Armia Czerwona zbliżała się w lipcu 1944 roku, SS zaczęło zamykać najbardziej wysunięte na wschód obozy koncentracyjne i ewakuować pozostałych więźniów na zachód do Auschwitz i obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Osobisty sekretarz Götha, Mietek Pemper, ostrzegł Schindlera o planach nazistów dotyczących zamknięcia wszystkich fabryk niezwiązanych bezpośrednio z wysiłkiem wojennym, w tym zakładu emalii Schindlera. Pemper zasugerował Schindlerowi, aby przestawił produkcję z naczyń kuchennych na granaty przeciwpancerne, aby ocalić życie żydowskich pracowników. Używając łapówek i swoich zdolności przekonywania, Schindler przekonał Götha i urzędników w Berlinie, aby pozwolili mu przenieść fabrykę i pracowników do Brünnlitz (czes. Brněnec) w Kraju Sudetów, oszczędzając im w ten sposób pewnej śmierci w komorach gazowych. Korzystając z nazwisk dostarczonych przez funkcjonariusza żydowskiej policji w getcie, Marcela Goldberga, Pemper sporządził i wpisał na maszynie listę 1200 Żydów – 1000 pracowników Schindlera i 200 więźniów z fabryki tekstyliów Juliusa Madritscha – którzy zostali wysłani do Brünnlitz w październiku 1944 roku.

Schindler's factory Brnenec Image

Kontynuuj w Storyteller

MFW został pierwotnie zaplanowany jako część porozumienia walutowego systemu z Bretton Woods w 1944 roku. Podczas Wielkiego Kryzysu kraje drastycznie podniosły bariery handlowe, próbując poprawić swoją podupadającą gospodarkę. Doprowadziło to do dewaluacji walut krajowych i spadku handlu światowego. To załamanie międzynarodowej współpracy walutowej stworzyło potrzebę nadzoru. Przedstawiciele 45 rządów spotkali się na konferencji w Bretton Woods w hotelu Mount Washington w Bretton Woods w stanie New Hampshire w Stanach Zjednoczonych, aby omówić ramy powojennej międzynarodowej współpracy gospodarczej oraz sposób odbudowy Europy.

Gold Room Bretton Woods Participating Nations Display Case - Bretton Woods ConferenceMount Washington Hotel

Kontynuuj w Storyteller

Na początku II wojny światowej John Maynard Keynes z brytyjskiego Ministerstwa Skarbu oraz Harry Dexter White z Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych niezależnie zaczęli rozwijać idee dotyczące ładu finansowego powojennego świata. (Patrz poniżej propozycja Keynesa dotycząca Międzynarodowej Unii Rozliczeniowej). Po negocjacjach między urzędnikami Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii oraz konsultacjach z niektórymi innymi aliantami, 21 kwietnia 1944 r. w wielu krajach alianckich opublikowano jednocześnie „Wspólne oświadczenie ekspertów w sprawie ustanowienia Międzynarodowego Funduszu Walutowego”. 25 maja 1944 r. rząd USA zaprosił kraje alianckie do wysłania przedstawicieli na międzynarodową konferencję walutową „w celu sformułowania konkretnych propozycji dotyczących Międzynarodowego Funduszu Walutowego i ewentualnie Banku Odbudowy i Rozwoju”. (Słowo „Międzynarodowy” zostało dodane do nazwy Banku dopiero pod koniec konferencji w Bretton Woods). Stany Zjednoczone zaprosiły również mniejszą grupę krajów do wysłania ekspertów na konferencję wstępną w Atlantic City w stanie New Jersey, aby opracować projekty propozycji na konferencję w Bretton Woods. Konferencja w Atlantic City odbyła się w dniach 15–30 czerwca 1944 r.

Konferencja odbyła się w dniach od 1 do 22 lipca 1944 roku. Podpisano porozumienia, które po ratyfikacji ustawodawczej przez rządy członkowskie ustanowiły Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju (IBRD) oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW).

Bitwa o Imphal miała miejsce w regionie wokół miasta Imphal, stolicy stanu Manipur w północno-wschodnich Indiach, od 8 marca do 3 lipca 1944 roku. Armie japońskie próbowały zniszczyć siły alianckie w Imphal i najechać Indie, ale zostały odparte do Birmy z ciężkimi stratami.

Po przybyciu do RAF Northolt 4 czerwca 1944 r. otrzymał oficjalne powitanie oraz list o treści: „Mój drogi generale! Witaj na tych brzegach, wkrótce nastąpią wielkie wydarzenia militarne!”.

Armia Czerwona zaatakowała siły niemieckie na Ukrainie i we wschodniej Polsce. Operacje rozpoczęły się 13 lipca 1944 roku i trwały 47 dni.

Soviet Soldiers advancing in Lviv - "Lvov–Sandomierz Offensive"

Kontynuuj w Storyteller

Alianci dokonali inwazji na północną Francję, która trwała od D-Day do połowy lipca 1944 roku. W rezultacie Niemcy wycofali się na wschód w stronę Paryża.

U.S. soldiers march through Weymouth, Dorset, en route to board landing ships for the invasion of France

Kontynuuj w Storyteller

Banda Carità, specjalna jednostka utworzona w ramach 92. Legionu Czarnych Koszul, działała w Toskanii i Wenecji Euganejskiej. Stała się niesławna z powodu brutalnych represji, takich jak masakra na Piazza Tasso we Florencji w 1944 roku.

Monument in Piazza Tasso

Kontynuuj w Storyteller

Głównym celem konferencji było osiągnięcie porozumienia w sprawie MFW. Istniał wystarczający konsensus, aby konferencja mogła również osiągnąć porozumienie w sprawie IBRD. Wymagało to przedłużenia konferencji z pierwotnej daty zakończenia 19 lipca 1944 roku do 22 lipca.

W latach 1939–1945 istniało wiele planów zamachu na Hitlera, z których niektóre były zaawansowane. Najbardziej znany, zamach z 20 lipca 1944 roku, pochodził z wewnątrz Niemiec i był przynajmniej częściowo napędzany rosnącą perspektywą klęski Niemiec w wojnie.

20 July plot assassination attempt Image

Kontynuuj w Storyteller

Goebbels i Speer nadal wywierali nacisk na Hitlera, aby przestawił gospodarkę na tryb wojny totalnej.

W 1944 roku Amerykanie wysłali specjalnego wysłannika dyplomatycznego, zwanego Misją Dixie, do Komunistycznej Partii Chin.

Dixie Mission commander Colonel David D. Barrett and Mao Zedong in Yenan, 1944 - image

Kontynuuj w Storyteller

Japoński premier Hideki Tōjō podał się do dymisji 22 lipca 1944 roku.

23 lipca Goebbels został mianowany Pełnomocnikiem Rzeszy ds. Wojny Totalnej, odpowiedzialnym za maksymalizację siły roboczej dla Wehrmachtu i przemysłu zbrojeniowego kosztem sektorów gospodarki nieistotnych dla wysiłku wojennego.

Joseph Goebbels

Kontynuuj w Storyteller

Pierwszy duży obóz napotkany przez wojska alianckie, Majdanek, został odkryty wraz z komorami gazowymi przez nacierające wojska radzieckie 25 lipca 1944 roku.

Król Wiktor Emanuel zdymisjonował Mussoliniego 25 lipca i mianował marszałka Badoglio premierem. Badoglio rozpoczął negocjacje z aliantami, które doprowadziły do zawieszenia broni w Cassibile 3 września.

Pietro Badoglio

Kontynuuj w Storyteller

Sowieci utworzyli Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego, aby kontrolować terytorium Polski i zwalczać polską Armię Krajową.